นท้องฟ้า อดทอดถอนใจไม่ได้ เขาพึมพำเบาๆ
“สมแล้วที่เป็นเฟิ่งซิง เคราะห์กรรมที่ฝืนลิขิตสวรรค์กลับสามารถผ่านพ้นไปได้อย่างง่ายดาย ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ ช่างน่าเหลือเชื่อ…”
“ท่านอาจารย์” โม่เฉินที่ใส่ชุดคลุมสีขาวเหมือนกันเดินเข้ามา ยืนอยู่ข้างหลังเขา
“โม่เฉิน เจ้าไปเถิด! ไปอยู่ข้างกายนาง ผู้ที่จะทำลายเคราะห์กรรมแห่งความตายของเจ้า ก็คือนาง” เขาหันกลับมา แล้วพูดกับโม่เฉิน
ได้ยินอย่างนั้น โม่เฉินชะงักเล็กน้อย ถามว่า “ท่านอาจารย์เคยบอกไม่ใช่หรือ ว่าต้องรอให้นางผ่านเคราะห์กรรมที่ฝืนลิขิตสวรรค์ก่อนแล้วค่อยให้ศิษย์ลงจากเขา หรือนางผ่านเคราะห์กรรมได้แล้ว?”
นี่เพิ่งจะครึ่งปี เขาได้ยินมาว่าราชวงศ์เฟิ่งหวงล่มสลาย คืนนั้นเปลวไฟแผดเผาทุกอย่างในราชวงศ์จนสูญสิ้น แม้แต่ผู้เฒ่าเฟิ่งกับฮูหยินของเขาก็สิ้นใจในกองเพลิง อีกอย่าง ลูกชายคนเล็กของผู้เฒ่าเฟิ่งก็กลายเป็นอาหารของสัตว์ร้ายไปแล้ว
ส่วนเฟิ่งจิ่ว นางพาพ่อแม่รวมถึงองครักษ์เฟิ่งที่เหลือไปจากบ้านเกิดเมืองนอน เวลาครึ่งปีที่ผ่านมา ไร้ซึ่งข่าวคราว ราวกับหายไปจากโลกใบนี้ก็ไม่ปาน
ในระยะนี้ แม้แต่จักรวรรดิเซวียนหยวนก็ถูกบีบคั้นจากรอบทิศ ตกอยู่ในสถานการณ์ไม่มั่นคง สงครามระหว่างแปดจักรวรรดิใหญ่ ราวกับระเบิดในพริบตา แม้แต่ผู้ฝึกตนทั่วทุกสารทิศก็ยังสัมผัสได้ถึงบรรยากาศตึงเครียดเช่นนั้น
ทว่าในเวลาอย่างนี้ ท่านอาจารย์ของเขากลับบอกให้เขาลงเขา หรือนางจะปรากฏตัวแล้วงั้นห
