รีดร้องอยู่ตรงนั้น เสียงแหบแห้งโหยหวน
เฟิ่งจิ่วพลันได้สติ เธอไม่ได้เข้าไปใกล้ เพียงจ้องเหล่าไป๋ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “เหล่าไป๋ เจ้ากำลังจะทะลวงขั้น รีบรวบรวมสมาธิแล้วผ่านมันไปให้ได้ ขอเพียงเจ้าผ่านมันไปได้ ระดับพลังของเจ้าก็จะพัฒนาขึ้นหนึ่งขั้น!”
“ตะ แต่ว่าข้าเจ็บเหลือเกิน…เหมือนมีคนถือมีดเฉือนเนื้อข้าอยู่ ถ้าหาก ถ้าหากข้าทนไม่ไหวจะเป็นอย่างไร?” เหล่าไป๋ถาม
เฟิ่งจิ่วแววตาลึกซึ้ง “ทนไม่ไหว ก็ต้องตาย!” สิ้นเสียง เธอเงยหน้ามองท้องฟ้า ข้างบนนั้นพยับเมฆรวมตัวกัน สายฟ้าแวบผ่านกลุ่มเมฆ เสียงฟ้าคำรามดังลงมาจากชั้นเมฆรางๆ
ดูท่า เหล่าไป๋ไม่เพียงจะทะลวงขั้น มันอาจจะกลายพันธุ์ด้วย!
อสูรกลายพันธุ์หาได้ยากมาก อีกทั้งพลังที่ซ่อนอยู่ของอสูรกลายพันธุ์ก็ยังไม่รู้ว่าเป็นอะไร เหล่าไป๋เดิมก็เป็นอสูรกลายพันธุ์ มันจึงมีหัวเป็นมังกรร่างกายเป็นม้า วิ่งได้รวดเร็วปานลมกรด อีกทั้งพละกำลังก็แข็งแกร่ง เพียงแต่การต่อสู้ของมันยังไม่เห็นจุดเด่นและลักษณะพิเศษ หากวันนี้กลายพันธุ์อีกครั้ง เช่นนั้น…
จะกลายเป็นอสูรพลายพันธ์แบบใดกันนะ?
การทะลวงขั้นของอสูรกลายพันธุ์ ยากกว่าสัตว์วิญญาณทั่วไป อีกทั้งยังมีอัตราการตายที่สูงกว่าด้วย
นึกถึงตรงนี้ เฟิ่งจิ่วพ่นลมหายใจ เธอหยิบยาเม็ดหนึ่งออกมาจากห้วงมิติ แล้วดีดไปทางเหล่าไป๋ ขณะเดียวกันก็ตะโกนเรียก “เหล่าไป๋ อ้าปาก!”
เหล่าไป๋ที่กำลังกรีดร้องด้วยความทรมานกำลังค่อยๆ หมดแรงเพราะความเ
