มเฟิ่งจิ่ว ตลอดเส้นทางเธอเฝ้าระวังอยู่เสมอ คอยปกป้องพวกเขาเพราะกลัวจะมีคนจับตาดูอยู่ในที่ลับ เขารู้ว่าเธอไม่ได้พักผ่อนเต็มที่
“ข้ากับตู้ฝานจะไปเพิ่มความแข็งแกร่งให้ค่ายกลกับเขตอาคมรอบๆ หน่อย” เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ข้าไม่เหนื่อย ข้าวางค่ายกลใหม่เสร็จก็จะกลับมา พวกท่านเข้าไปก่อนเถิดเจ้าค่ะ!”
“เช่นนั้นก็ได้!” เฟิ่งเซียวพยักหน้า กำชับว่า “หากเหนื่อยมากพรุ่งนี้ค่อยทำก็ยังไม่สาย”
“เจ้าค่ะ ข้ารู้แล้ว” เธอมองท่านแม่ของเธอ ก่อนจะกล่าว “ท่านแม่ ท่านเข้าไปกับท่านพ่อก่อนเถิดเจ้าค่ะ!”
ซั่งกวนหวั่นหรงยิ้มอ่อนโยน “เข้าใจแล้ว เจ้าเองก็อย่หักโหมมากไป” เอ่ยจบ ก็เดินเข้าไปข้างในกับเฟิ่งเซียว
เห็นพวกเขาเข้าไปข้างในแล้ว เธอหันไปสั่งงานพวกหลัวอวี่ บอกตู้ฝานว่า “เจ้าตามข้ามา!”
“ขอรับ” ตู้ฝานรับคำ เดินตามหลังเธอไป
วันนี้ พวกองครักษ์ประจำตระกูลเฟิ่ง รวมถึงพวกเฟิ่งเซียวล้วนมากันครบแล้ว แม้ว่าจะผ่านเรื่องราวมามากมาย แต่ยามนี้เมื่อมีคำสั่ง เหล่าองครักษ์ประจำตระกูลเฟิ่งก็รวมตัวกันอย่างพร้อมหน้า และฮึกเหิมมีขวัญกำลังใจ
หลังจากร่ายเขตอาคมและค่ายกลใหม่เสร็จ ก็เป็นเวลาพลบค่ำแล้ว เฟิ่งจิ่วไม่ได้ไปพัก แต่พาตู้ฝานมาในป่าบนหุบเขา
เวลาประมาณครึ่งก้านธูปก่อนหน้านี้ พวกหลัวอวี่ได้รับคำสั่งจากเฟิ่งจิ่วให้มารออยู่ที่นี่ ด้วยเหตุนี้ พอเฟิ่งจิ่วมาถึง เหล่าองครักษ์ประจำตระกูลเฟิ่งก็ยืนเรียงแถวกันอย่างพร้อมหน้าอยู่ท
