งทางกลับมาพวกข้าเจอพวกนั้นแล้ว อีกอย่าง ท่านพ่อของข้าบอกว่าคนของพวกนั้นรู้หมดแล้วว่าพวกเจ้าลอบสังหารคนของพวกเขา เรียกได้ว่าทุกการเคลื่อนไหวของเราตกอยู่ในสายตาของพวกเขาหมดเลย”
ได้ยินอย่างนั้น พวกเริ่นเสียงกับหลัวอวี่ต่างตกตะลึง “พวกเขารู้หรือขอรับ? เช่นนั้นพวกท่าน…”
เฟิ่งเซียวสูดหายใจลึกๆ แล้วค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกมา เพื่อปรับอารมณ์ แล้วกล่าวเสียงเข้มว่า “ไม่รู้ว่าพวกเขามีแผนอะไร ระหว่างทางเพียงโจมตีพวกข้าไม่ได้หมายเอาชีวิต พวกข้าปรึกษากันมาตลอดทาง ก็คิดอะไรไม่ออกเลย จริงด้วย ทางนี้มีเบาะแสอะไรบ้างหรือไม่? รู้หรือไม่ว่าคนพวกนั้นเป็นใคร?”
“คนพวกนี้ไม่ใช่คนของแปดจักรวรรดิใหญ่”
เริ่นเสียงมองพวกเขา แล้วอธิบายว่า “พวกท่านอาจไม่ค่อยเข้าใจ แม้แต่แปดจักรวรรดิใหญ่ก็มิใช่ทั้งหมดของแผ่นดินผืนนี้ เทียบกับที่อื่น พื้นที่ที่แปดจักรวรรดิใหญ่ตั้งอยู่ ถือได้ว่าเป็นเพียงพื้นที่ปลายน้ำเท่านั้น พื้นที่ที่อยู่ต้นน้ำ มีผู้แข็งแกร่งระดับกำเนิดวิญญาณมากมายดุจขนนก ข้าเคยวิเคราะห์แล้ว หากจะมีที่ใดที่มีกลุ่มอำนาจเช่นนี้อยู่ ก็เกรงว่าจะเป็นพื้นที่ต้นน้ำเท่านั้น มีแค่คนที่นั่นที่จะกล้าตั้งตนเป็นศัตรูกับตำหนักยมราชของเรา”
สำหรับเรื่องเล่าเกี่ยวกับพื้นที่ต้นน้ำ เฟิ่งเซียวเองก็เพียงเคยได้ยินผ่านๆ กลับไม่เคยสนใจ ยิ่งไม่เคยศึกษา เพียงแต่นึกไม่ถึง ว่าเรื่องครั้งนี้จะเกี่ยวกับกลุ่มอำนาจที่นั่น หากเป็นเช่นนี้จริง เกรงว่า
