ะ หะ หากมีวาสนาคงได้พบกันอีก…” นางพึมพำ กระทั่งคนผู้นั้นเดินเลี้ยวลงไปยังชั้นล่างแล้ว ถึงเพิ่งได้สติกลับคืนมา
“คุณหนู เครื่องประดับสามชุดทั้งหมดสองล้านแปดแสนแปดหมื่นแปดพันเหรียญทองเจ้าค่ะ เพราะคุณหนูซื้อสามชุด จึงลดราคาให้ เหลือเพียงสองล้านแปดแสนแปดหมื่นเหรียญทอง ไม่ทราบว่าคุณหนูจจ่ายเป็นเหรียญทอง หรือใช้ป้ายเพชรนิลเจ้าคะ?”
ได้ยินอย่างนั้น หญิงสาวในชุดหรูตะลึงตาค้าง “อะไรนะ? สองล้านแปดแสนแปดหมื่น? เหตุใดแพงเช่นนี้?” นี่เทียบได้กับค่าใช้จ่ายของตระกูลนางสามปีแล้ว นางมีปัญญาซื้อเสียที่ไหน?
“นี่เป็นผลงานจากนักหลอมอาวุธเจ้าค่ะ อีกอย่างแต่ละชุดล้วนเป็นเครื่องประดับที่มีเพียงหนึ่งเดียว หนึ่งชุดมีสามชิ้นในราคานี้ถือว่าไม่แพงแล้ว เครื่องประดับสีฟ้าครามที่คุณชายชุดแดงท่านเมื่อครู่ซื้อไป ราคาอยู่ที่ชุดละสามล้านหกแสนเหรียญทองเชียวนะเจ้าคะ”
หญิงสาวหลังโต๊ะคิดเงินอธิบาย ดวงตาจับจ้องหญิงสาวตรงหน้า ดูท่าทางเป็นหญิงจากตระกูลผู้ดี แต่หากเป็นเพียงตระกูลผู้ดีทั่วไป เกรงว่าจะไม่มีปัญญาซื้อเครื่องประดับที่นี่
หญิงสาวได้ยินก็เบิกตากว้าง “เหตุใดชุดนั้นถึงเพียงขนาดนั้น? มีอะไรพิเศษตรงไหนงั้นหรือ?”
“เครื่องประดับชุดนั้นแต่ละชิ้นล้วนใช้เป็นอาวุธป้องกันและโจมตีได้ อีกทั้งยังสามารถป้องกันการโจมตีจากผู้แข็งแกร่งระดับเซียนเหินได้หลายครั้ง ฉะนั้นในด้านราคาจึงสูงกว่า กอปรกับใช้อัญมณีสีฟ้าจากทะเลเกลือ อัญมณีสีฟ้าจา
