ข้าแต่งออกไปส่งเดช เหมือนที่หาคนบ้านนอกให้พี่สาวของข้าหรอกนะ?”
นางพูดอย่างไม่เห็นด้วย หลังถูกปล่อย นางได้รับรู้ข่าวสารสามเรื่อง หนึ่งคือท่านปู่ของนางฟื้นแล้ว ร่างกายกำลังอยู่ในช่วงพักฟื้น สองคือคนพวกนั้นจากไปแล้ว ส่วนเรื่องที่สามคือท่านพ่อของนางจัดการหมั้นหมายให้พี่สาวที่เป็นใบ้และหูหนวกของนางไว้แล้ว และเตรียมจะแต่งนางออกไปอยู่ที่บ้านนอกเงียบๆ
นึกถึงพี่สาวที่หูหนวกและเป็นใบ้ของนาง นางก็กอดแขนท่านพ่อของนางแล้วบอกว่า “ท่านพ่อ หากท่านจะให้พี่สาวแต่งออกไป จะให้ดีรีบจัดการให้เรียบร้อยตอนที่ท่านพี่ยังไม่กลับมา หากท่านพี่ได้ยินข่าวแล้วกลับมา จะต้องห้ามท่านแน่ๆ”
“เรื่องนี้ข้ารู้ ข้าสั่งให้คนจัดการอยู่ อีกสามวันก็จะให้คนพานางไปแล้ว คนข้างนอกรู้แค่ว่าข้ามีเจ้าเป็นลูกสาวคนเดียว เรื่องการแต่งงานของนาง ข้าไม่คิดจะให้คนอื่นรู้อยู่แล้ว”
ต้วนหลินหลินได้ยินอย่างนั้นก็หรี่ตาเล็กลง ในที่สุดก็อารมณ์ดีขึ้นบ้างแล้ว ดีจริงๆ จากนี้ไป จะไม่ต้องเห็นใบหน้าที่คล้ายกับนางทุกประการอีกแล้ว
“ท่านเจ้าเมือง คุณชายรองกลับมาแล้วขอรับ” พ่อบ้านรีบเข้ามารายงาน ด้านหลังพวกเขา ต้วนมู่ไป๋ที่สวมชุดสีขาวของสำนักโอสถตะวันสาวเท้าเดินเข้ามา
เห็นผู้มา เจ้าเมืองต้วนดีใจ รีบเดินเข้ามาต้อนรับ “น้องรอง เจ้ากลับมาแล้วหรือ!”
“พี่ใหญ่ ท่านพ่อเป็นอย่างไรบ้าง?” ต้วนมู่ไป๋ถาม เพราะได้ข่าว เขาจึงรีบกลับมา เพียงแต่เพราะได้รับบาดเจ็บจึงต้องพ
