น เพราะรอบกายเขาเต็มไปด้วยแรงกดดันของผู้เหนือกว่าและความเผด็จการ คนประเภทนี้ ไม่มีทางที่คนอย่างพวกเขาจะรับมือไหว
เพื่อเลี่ยงไม่ให้ลูกสาวคนนี้ของเขาก่อปัญหาที่จะทำให้เดือดร้อนไปทั้งตระกูล เขาเงื้อมือสับต้นคอนางให้หมดสติเสียเดี๋ยวนั้น
“มีใครอยู่บ้าง พาคุณหนูกลับไปที่เรือน หากไม่มีคำสั่งของข้า ห้ามให้นางออกมา!”
องครักษ์ลับสองคนปรากฏกาย รับคำด้วยความเคารพ แล้วพาคนไป
ผ่านไปไม่นาน เจ้าเมืองต้วนหมุนตัวเดินจากไป ทว่าเขาได้กำชับให้พ่อบ้านนำของจำพวกอาหารบำรุงมาส่งที่นี่
กระทั่งยามพลบค่ำ ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง เฟิ่งจิ่วที่อยู่ในห้องผ่อนลมหายใจเบาๆ แล้วลืมตาขึ้น อาศัยเม็ดบัวเขียวในร่างเธอเพื่อรักษาบาดแผลบนตัว ไม่ว่าจะเป็นบาดแผลภายในหรือภายนอก ล้วนดีขึ้นอย่างรวดเร็ว
นี่ยิ่งทำให้เธอฉงนฉงาย มีสมบัติล้ำค่าเช่นนี้ เหตุใดตอนนั้นชายชราต้องมอบเม็ดบัวเขียวนี่ให้เธอด้วย? ของอย่างนี้ เรียกได้ว่าเป็นของดีเลยทีเดียว
เห็นบาดแผลหายดีแล้ว อีกทั้งพลังในร่างที่สูญเสียไปก็ฟื้นคืนกลับมาแล้วด้วย เธอลุกขึ้นยืน หยิบเสื้อคลุมมาสวมแล้วเดินไปเปิดประตูที่ห้องด้านนอก “ท่านพี่ ช่วยไปสั่งให้คนยกน้ำร้อนมาให้ข้าที ข้า…”
พูดยังไม่ทันจบ ก็เห็นเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่อยู่ข้างนอก ครั้นเห็นเขา รอยยิ้มปรากฎบนใบหน้าของเธอทันที รีบสาวเท้าเดินเข้าไปหา “ท่านมาได้อย่างไร? มาตั้งแต่เมื่อใด?”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อนัยน์ตามืดมนเล็กน้อย โดยเฉพาะเมื่อได
