ำเลืองมองนักเล่นแร่แปรธาตุและนักปรุงยาระดับปราชญ์โอสถสองคนนั้นแวบหนึ่ง
ดาบใหญ่ในมือกวนสีหลิ่นตวัดไหว ฟาดฟันผ่านร่างของผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณคนหนึ่ง คมดาบที่พุ่งออกไปพร้อมกับพลังดาบทะยานออกไป ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณคนนั้นไม่ทันตั้งตัว เสื้อคลุมถูกฟันขาด เลือดซึมออกจากด้านข้างเอว
“สมควรตาย! เจ้ากล้าทำร้ายข้าหรือ!”
เป็นถึงผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณขั้นสูงสุด หนำซ้ำยังเป็นสถานการณ์สองต่อหนึ่ง แต่กลับถูกอีกฝ่ายทำร้าย นั่นทำให้เขาอับอายกลายเป็นโกรธจนเกิดจิตสังหาร กระบี่คมกระตุกสั่น ควบเอาไอสังหารอันดุดันพุ่งแทงไปที่กวนสีหลิ่น
ทว่า กวนสีหลิ่นตวัดดาบออกไปหนึ่งครั้งก็รีบถอยหลังตั้งดาบพาดขวาง หยุดมือของผู้ฝึกตนอีกคนที่เอื้อมไปทางรถม้า คนคนนั้นรู้สึกเพียงดาบอันคมกริบเงื้อขึ้นแล้วฟาดฟันลงมา ไอสังหารที่พวยพุ่งออกมาในชั่วพริบตา กับกลิ่นอายกระหายเลือดทำให้เขาตกตะลึง หากเขาไม่ได้ดึงมือกลับมาอย่างรวดเร็วตามสัญชาตญาณ เกรงว่าดาบนี้คงทำให้แขนของเขาร่วงลงพื้นไปแล้ว!
“กำราบเขาก่อน!” ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณสองคนสบตากันแล้วพูดขึ้น ก่อนจะพุ่งเข้าไปโจมตีกวนสีหลิ่นพร้อมกัน
ส่วนอีกด้านหนึ่ง เจ้าเมืองต้วนกับผู้นำตระกูลเมิ่งได้แต่ยืนมองด้วยความอึ้ง แววตาของพวกเขาบ่งบอกถึงความเหลือเชื่อ ต้องบอกก่อนว่ากวนสีหลิ่นเป็นเพียงปราชญ์นักรบขั้นสูงสุด ถึงแม้ว่าหากวัดจากระดับก็ถือว่ามีพลังที่สูงแล้ว แต่ถึงอย่างไรก็ฝึก
