บอก แล้วพูดเสริมอีกว่า “ผู้ดูแลเส้า ข้ามีเรื่องหนึ่งอยากขอให้ท่านช่วย”
“ภูตหมอมีเรื่องใดโปรดบอกมาตามตรง ขอเพียงผู้แซ่เส้าทำได้ จะไม่บ่ายเบี่ยงแน่นอน” เขายิ้มบอก
“ข้าต้องการตามหายาทิพย์สองชนิดที่มีอายุสามร้อยปี ชนิดแรกคือบัวหยกขาวน้ำแข็ง อีกหนึ่งชนิดคือดอกหลิงหลงเจ็ดสี ผู้ดูแลเส้าช่วยข้าสืบหาที ว่าที่ใดมียาทิพย์สองชนิดนี้บ้าง”
ได้ยินอย่างนั้น ผู้ดูแลเส้าชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็หัวเราะเบาๆ “สองชนิดนี้ล้วนเป็นสุดยอดยาแก้พิษ หนำซ้ำหากเป็นต้นที่อายุสามร้อยปียิ่งหายาก หากเป็นคนอื่น เดาว่าอย่างไรก็คงหาไม่ได้ แต่หากเป็นภูตหมอ ข้าคิดว่าอาจจะค่อนข้างง่าย”
เขามองเฟิ่งจิ่วแล้วยิ้ม หยุดพูดไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวต่อว่า “อำนาจตลาดมืดของเรามีอยู่ทุกที่ ยาทิพย์ชนิดไหนที่ใดมี? ผู้ใดมีในครอบครอง มีครอบครองมากน้อยเท่าใด พวกเราล้วนรู้หมด”
“อย่างดอกหลิงหลงเจ็ดสีนี้ ในจวนเจ้าเมืองของเมืองซุ่นเหยียนปลูกดอกหลิงหลงเจ็ดสีสามร้อยปีไว้หนึ่งต้น ที่บังเอิญก็คือ บิดาของเจ้าเมืองมีโรคเรื้อรัง ปล่อยข่าวออกมาว่าขอเพียงรักษาโรคให้บิดาท่านเจ้าเมืองได้ สามารถขออะไรก็ได้หนึ่งอย่าง ข้าคิดว่า ภูตหมอสามารถไปลองดูได้
ส่วนบัวขาวหยกน้ำแข็งนี้ค่อนข้างหายาก หนำซ้ำยังต้องการต้นที่มีอายุสามร้อยปี เช่นนั้นก็มีแค่บ่อน้ำหิมะภูผาสวรรค์ของผู้เฒ่าเทียนจีเท่านั้นที่มี”
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วสายตาไหวระริก ประสานมือคารวะ “ขอบคุณผู้ดูแลเ
