้ได้หรือ? ไร้เดียงสาเกินไปแล้วกระมัง ข้าบอกแล้วใช่ไหม เดิมทีไม่อยากเป็นศัตรูกับพวกท่าน แต่ในเมื่อพวกท่านไม่ยอมปล่อยข้าไป เช่นนั้นการล้มตายบาดเจ็บในสำนัก ก็อย่าโทษข้าแล้วกัน”
ขณะพูด เธอสะบัดมือ เหมือนมีน้ำยาพุ่งออกจากมือเธอกระจายไปตามสายลมกลางคืน สาดลงไปทุกทิศเบื้องล่าง มุมปากกระตุกเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ น้ำเสียงแผ่วเบาเปล่งออกมา “ใครไม่อยากตาย ก็รีบหลบดีกว่า ไม่เช่นนั้น ถึงพวกเจ้าตายไปเจ้าสำนักก็ไม่เสียใจหรอกนะ”
คนข้างล่างเมื่อได้ยินอย่างนั้น กอปรกับเห็นผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณหลายคนร่วงตกลงมาจากกลางอากาศ ผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินหลายคนยังฝืนทนถอยออกมา เมื่อเห็นอย่างนั้น เหล่าลูกศิษย์ที่อยู่ข้างล่างต่างพากันหลบหนี บางคนหัวไวกินยาแก้พิษแล้วคิดจะออกหน้าสร้างผลงาน
แต่น่าเสียดาย ล้วนไร้ประโยชน์
ยาที่เธอปรุงขึ้นมามีหรือที่ยาธรรมดาจะแก้พิษได้? ผู้ฝึกตนบางคนที่ค่อนข้างอ่อนแอสูญเสียกลิ่นอายพลังวิญญาณในร่างกายไปในชั่วพริบตา ไม่อาจปลุกเรี่ยวแรงขึ้นมาได้แม้แต่น้อย ส่วนผู้ฝึกตนที่ค่อนข้างแข็งแกร่งนั้นยังดีหน่อย เกิดอาการค่อนข้างช้า จึงยังพอฝืนทนได้
ทว่า เพราะเหตุผลนี้จึงทำให้พวกเขาหวาดกลัว ผู้หญิงคนนี้รับมือยากถึงเพียงนี้ พวกเขาจะยอมเอาชีวิตไปแลกเพื่อยาเม็ดเดียวจริงหรือ?
เมื่อเห็นท่าทางลังเลของผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินพวกนั้น เจ้าสำนักสีหน้ามืดมน เขาจ้องเฟิ่งจิ่ว ไม่นาน ก็โบกมือเรียกสั
