่วย แต่กลับถูกผู้อาวุโสที่อยู่ข้างกายห้ามและเอ็ดเสียงดัง “เจ้าทำอะไรน่ะ! ไม่อยากอยู่แล้วหรือ?”
“เฟิ่งจิ่ว!”
เขากำหมัดแน่น นาทีนี้รู้สึกเกลียดชังตนเองนักที่ไม่อาจเข้าไปช่วยเขาได้ ทำได้เพียงมองดูเขาถูกแทงต่อหน้าต่อตา และเห็นเขาหันไปซัดผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณคนนั้น ก่อนจะถูกผู้แข็งแกร่งระดับเซียนเหินที่อยู่ข้างหน้าซัดฝ่ามือใส่ตนจนตัวปลิวออกไป
“เฟิ่งจิ่ว!”
ลั่วเหิงหน้าซีด เห็นร่างของเฟิ่งจิ่วร่วงลงมาจากฟ้า ราวกับพลังทั้งหมดถูกสูบออกจากร่าง ปล่อยให้ร่างกายตกลงมาจากฟ้าอย่างไร้เรี่ยวแรง
“จับเป็น!”
เสียงทุ้มต่ำน่าเกรงขามของเจ้าสำนักดังขึ้นในตอนนี้ สิ้นเสียงคำสั่ง ผู้ฝึกตนพวกนั้นรับคำ จากนั้นก็เหาะลงไปพร้อมกัน หมายจะจับตัวเธอที่บาดเจ็บหนัก
ทว่า ตอนนี้เองที่เหตุการณ์พลิกผันอันน่าตกใจได้เกิดขึ้น…
เห็นเพียงเด็กหนุ่มที่ร่วงตกจากฟ้าหลับตาลง ปล่อยให้ร่างกายร่วงจากที่สูง ที่หัวไหล่เขา กระบี่ยาวที่แทงทะลุเนื้อหนังเล่มนั้นยังไม่ถูกดึงออกมา ขณะที่เขา มือข้างหนึ่งถือกระบี่คมพยับ ปล่อยให้ร่างกายร่วงดิ่งราวกับสิ้นลมไปแล้ว
กระทั่ง ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณสองคนและผู้แข็งแกร่งระดับเซียนเหินสองคนพุ่งลงมาจะจับเขา จู่ๆ เธอก็ลืมตา พลันนั้น กลิ่นอายพลังวิญญาณอันน่าพรั่นพรึงก็เดือดพล่านรอบกายเขา
“วืด!”
กระแสอากาศรุนแรงพุ่งออกจากร่างของเธอ กลิ่นอายพลังวิญญาณอันแข็งแกร่งนั้นนอกจากจะมีกระแสพลังและแรงกดดันของผู้ฝ
