ียวกันหัวใจของเขาก็มีคลื่นพายุลูกใหญ่ซัดสาด
คนคนนี้เป็นใครกัน? ท่าร่างแปลกประหลาดเช่นนี้ ฝีมืออย่างนี้หากเมื่อครู่ไม่ใช่ว่าเขาหลบได้เร็ว เกรงว่าดาบนี้คงเฉือนคอเขาไปแล้ว! นึกมาถึงตรงนี้ เขาตกใจจนเหงื่อท่วมตัว
“เจ้าเป็นใคร? คิดจะทำอะไร? อยากได้ยาใช่หรือไม่? ข้าจะเอายาให้เจ้าก็ได้”
ถึงเขาจะเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเซียนเหิน แต่เมื่อเผชิญหน้ากับนักฆ่ากระหายเลือดตัวจริงหรือผู้ฝึกตนที่ชำนาญการต่อสู้ ยังถือว่าห่างชั้นกันไกลมาก ยิ่งไปกว่านั้น คนตรงหน้าเห็นๆ กันอยู่ว่ากลิ่นอายที่แสดงออกมาเป็นกลิ่นอายของผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณแท้ๆ แต่กลับมีไอสังหารที่ไม่ด้อยไปกว่าผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินเลย
เขาถอยหลังไปทีละก้าว เฟิ่งจิ่วสาวเดินเข้ามาทีละก้าว เมื่อมาถึงข้างในแล้วเห็นท่านแม่ที่ถูกมัดมือมัดเท้าและบนตัวเต็มไปด้วยรอยเลือดมากมาย ดวงตาสองข้างบังเกิดไอสังหาร เธอตวัดแววตาเย็นชาจับจ้องเขาเขม็ง เสี้ยวนาทีต่อมา ร่างกายโฉบไหว ถือดาบคมพุ่งจู่โจมเข้าไป
“หวืด! หวืดๆ!!”
“พลั่ก!”
“ซี๊ด!”
ในถ้ำมีพื้นที่ไม่มาก การจู่โจมด้วยดาบสั้นคล่องแคล่วกว่าอย่างเห็นได้ชัด กลับเป็นซานหยางจื่อที่ใช้แส้ฟาดหลายทีก็ยังไม่โดนเฟิ่งจิ่ว กลับทำลายสิ่งของในถ้ำเสียหายไปหลายอย่าง
ครั้นเห็นยาทิพย์ที่ตระเตรียมมานานถูกทำลาย เขาปวดใจเพราะความเสียดายขึ้นมา “ข้าจะฆ่าเจ้า!”
“เช่นนั้นก็ต้องดูว่าเจ้ามีปัญญาฆ่าข้าหรือไม่!” เฟิ่งจิ่วตอบโต้เสียงเย็น โ
