มาหาเขาถึงที่นี่แต่กลับเข้าไปข้างในไม่ได้ ไม่อาจดูให้เห็นกับตาว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ในใจกลับรู้สึกค้างคาอยู่บ้าง
พวกเขามองดูถ้ำที่อยู่แค่ตรงนั้นแล้ว จะกลับไปอย่างนี้จริงๆ หรือ? หากได้เข้าไปดูว่าเขาเตรียมยาทิพย์ใดเพื่อการหลอมยาอยู่ บางทีพวกเขาอาจรู้ว่าเขากำลังหลอมยาอะไรอยู่กันแน่
เมื่อบังเกิดความคิด ขณะกำลังครุ่นคิด จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้น เสียงนั้นไม่ได้มาจากทิศทางเดียว แต่มาจากทั่วทั้งสำนัก ราวกับเกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้น ทำให้โกลาหลไปทั่วทั้งสำนัก
พวกเขาหันไปมอง เห็นเพียงมีควันลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า เสียงกรีดร้องตกใจดังระงมไปทั่วทุกสารทิศ…
“แย่แล้วๆ ไฟไหม้ ไฟไหม้แล้ว รีบดับไฟเร็วเข้า! รีบไปดับไฟ…”
“ช่วยด้วย! รีบดับไฟเร็ว…”
พวกเขาหน้าเปลี่ยนสี “เกิดอะไรขึ้น? เหตุใดจึงได้ยินเหมือนมีไฟไหม้ที่ไหน?”
ในขณะนั้นเอง ลูกศิษย์หลายคนรีบวิ่งพรวดพราดเข้ามาอย่างร้อนใจ “แย่แล้วขอรับ มีไฟไหม้ทุกยอดเขาเลยขอรับ ไฟลามจากหลังเขาขึ้นไปจนถึงยอดเขาหลายยอด ในสำนักถูกไหม้ไปหลายจุดแล้ว ท่านอาจารย์รีบกลับไปดูเร็วเข้าเถิดขอรับ!”
ได้ยินอย่างนั้น ทุกคนหน้าเปลี่ยนสี รีบตวาดถามเสียงเกรี้ยว “ไฟไหม้ได้อย่างไรกัน? ไฟลามมาจากที่ใด?”
“เหมือนไฟจะลามมาจากห้องครัวขอรับ พอไฟลุกก็ลามไปทั่วจนคุมไม่อยู่ สัตว์วิญญาณที่รอถูกเชือดอยู่ในครัวถูกไฟครอกแล้ววิ่งออกมา ทำให้มีไฟไหม้ในสำนักหลายจุด ตอนนี้ลูกศิษย์จากทุกยอดเขากำลัง
