งดัง “วันนี้ข้าจะเข้าไปพบท่านอาจารย์ให้ได้! ใครกล้าขวางข้า อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจก็แล้วกัน!”
ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณสองคนนั้นเห็น ก็ตะลึงเล็กน้อย อดมองหน้ากันแวบหนึ่งไม่ได้ แต่พวกเขาไม่หลีกทางให้ กลับขับเคลื่อนกลิ่นอายพลังวิญญาณในร่างกาย เตรียมพร้อมสู้รบ
“เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเรา รีบกลับไปเสีย ไม่เช่นนั้นพวกข้าจะใช้กำลังส่งตัวเจ้ากลับไปเอง” ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณหนึ่งในนั้นเตือนเสียงเข้ม นึกไม่ถึงเพิ่งจะสิ้นประโยค ก็เห็นต้วนมู่ไป๋ถือกระบี่พุ่งเข้ามาทางพวกเขา เห็นอย่างนั้น หนึ่งในนั้นรีบลงมือทันที
“ฟิ้ว!”
“อย่างไรวันนี้ข้าก็จะเข้าไปให้ได้!”
พลังกระบี่อันคมปลาบพุ่งเข้ามาพร้อมกับแรงกดดันของผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณ แม้ต้วนมู่ไป๋จะเป็นผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณเหมือนพวกเขา แต่ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณที่ฝึกฝนพลังต่อสู้กับฝึกฝนกลิ่นอายพลังวิญญาณนั้นไม่เหมือนกัน
รู้ทั้งรู้ว่าตนเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา แต่พอคิดว่าซั่งกวนหวั่นหรงอาจอยู่ในกำมือของท่านอาจารย์ เขาก็ไม่อาจอยู่เฉย มองดูท่านอาจารย์ของเขาทำเรื่องเลวร้ายเช่นการสังหารศิษย์ได้
นั่นไม่เพียงจะทำให้ชื่อเสียงของเขาเสื่อมเสีย แต่จะทำให้ศิษย์น้องต้องมาตายเพราะเรื่องนี้ด้วย เขาในฐานะลูกศิษย์ และในฐานะศิษย์พี่ ไม่รู้ก็เป็นอีกเรื่อง ทว่าในเมื่อรู้แล้ว เขาไม่อาจแสร้งทำเป็นไม่รู้ได้
“บึ้ม!”
ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญาณคนหนึ่งปัดกระบี่เขาออ
