บทที่ 18 นักพรตเต๋าฉีเหมิน (1)
ข่าวฉาวของตระกูลเฝ่ยได้กลายเป็นเรื่องตลกของชนชั้นสูงในเมืองเจียงไปแล้ว
หลังจากส่งแขกออกไป แสงไฟในบ้านของตระกูลเฝ่ยยังคงสว่างจ้า คืนนั้นเป็นคืนที่คนตระกูลเฝ่ยนอนไม่หลับ
อาจารย์หลินนั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะด้วยสีหน้าที่ดูไม่ได้
ค่ายกลถูกทำลาย เขาต้องการแค่เลือดของเฝ่ยไป๋ลู่เท่านั้น แต่ไม่ทันได้ไปโถงบูชายัญ ก็มีคนเข้ามาทำลายรูปปั้นบรรพบุรุษไปแล้ว!
นี่คือการไม่เคารพบรรพบุรุษโดยแท้!
เฝ่ยมาเผยกลิ่นอายอ่อนล้าอันเบาบางออกมา เขากล่าวว่า “อาจารย์หลิน ผมได้ตรวจสอบโดยรอบแล้ว แต่ไม่พบว่ามีใครเข้าใกล้โถงบูชายัญเลยครับ และยังหาคนที่ทำลายค่ายกลเสริมโชคของครอบครัวเราไม่เจอด้วย”
โถงบูชายัญเป็นสถานที่ที่สำคัญที่สุดในบ้าน จึงมีกล้องวงจรปิดติดตั้งอยู่มากมาย และไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้าใกล้
แต่วันนี้ค่ายกลกลับพังลงโดยไร้สาเหตุ แม้แต่รูปปั้นบรรพบุรุษที่อยู่ในห้องโถงบูชายัญก็โดนทำลาย
ในที่เกิดเหตุไม่พบร่องรอยของมนุษย์ ซึ่งแปลกมาก ราวกับว่าค่อยกลพังเองเสียอย่างนั้น
เฝ่ยอวี้พลันเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา “เฝ่ยไป๋ลู่อาจเป็นคนทำก็ได้ เธอบอกว่าเธอสามารถทำนายดวงชะตาได้ และบางทีเธออาจมีความสามารถในการทำลายค่ายกลดวงชะตาของครอบครัวเราก็ได้…”
“เธอไม่ได้ไปไหนเลยหลังจากที่เข้าไปในห้องรับแขก เว้นแต่เธอจะกระโดดลงมาจากชั้นสาม แต่ก็ยังยากจะมาที่โถงบูชายัญได้” เฝ่ยมาส่ายหัว อันที่จริงคนแรกที่เขาสงสัย
