ี๋ยวข้าจะเอาไปส่งที่ห้องหลอมยาเอง” ลูกศิษย์ติดตามคนนั้นบอกให้เฟิ่งจิ่ววางยาทิพย์ลง
“ขอรับ” เธอหยิบยาทิพย์ออกมาจากตะกร้า เหลือเพียงยาตัวสุดท้ายที่อยู่ข้างใน จากนั้นกล่าวลา “เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน ข้ายังต้องไปส่งยาทิพย์ที่อื่นอีก”
“ไปเถิด” ลูกศิษย์ติดตามคนนั้นพยักหน้า เมื่อเห็นเฟิ่งจิ่วจากไป จึงค่อยจัดระเบียบยาทิพย์เหล่านั้น แล้วนำไปที่ห้องหลอมยา
เฟิ่งจิ่วไม่ได้รีบขึ้นไปที่ยอดเขาชั้นหกทันที แต่เดินวนรอบชั้นห้าหนึ่งรอบเพื่อทำความคุ้นเคยกับสถานที่ แล้วจึงค่อยขึ้นไปที่ชั้นหก ยามมาถึงที่หน้าถ้ำหมายเลขสามบนชั้นหก กลับไม่เห็นลูกศิษย์ติดตามเฝ้าอยู่ด้านหน้า ดังนั้นเธอจึงตะโกนเรียก
“มีใครอยู่ไหมขอรับ ข้ามาส่งยาทิพย์”
ยังคงเงียบกริบไร้เสียงตอบกลับ เธอครุ่นคิดก่อนก้าวเท้าเข้าไปข้างใน ทว่าเพิ่งจะก้าวเข้าไปในถ้ำก็เห็นลูกศิษย์ติดตามคนหนึ่งนอนล้มอยู่ ในอากาศยังมีกลิ่นยาที่ยังหลงเหลืออยู่ด้วย
เมื่อได้กลิ่นยาชนิดนั้น เธอเปลี่ยนสีหน้าทันที รีบเข้าไปตรวจสอบดู ด้วยพื้นฐานร่างกายของเธอยาประเภทนี้ทำอะไรเธอไม่ได้ แต่เมื่อดมกลิ่นยาชนิดนี้เข้าไป หากเบาหน่อยก็จะมีอาการมึนเล็กน้อย หนักหน่อยสติปัญญาจะได้รับความเสียหาย ที่นี่เป็นถ้ำของนักเล่นแร่แปรธาตุ เช่นนั้นก็น่าจะเข้าใจฤทธิ์ของยาชนิดนี้จึงจะถูก เหตุใดถึงเกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้นได้?
ในขณะที่สงสัย เธอรีบลากลูกศิษย์ติดตามคนนั้นออกไปข้างนอกก่อน แล้วค่อยกลับเข้าไปข้า
