ขอเพียงเจ้าให้ข้าหลอมกลั่น จะต้องสมบูรณ์แบบกว่าเดิมแน่ แล้วก็จะกลายเป็นของข้าด้วย ฮ่าๆๆๆๆ…”
“ไม่ ไม่เอา ข้าไม่อยากตาย ข้ายังไม่อยากตาย…”
เสียงของเฟิ่งจิ่วดังออกมาด้วยความลนลานและหวาดกลัว ดวงตาทั้งสองข้างของเธอจับจ้องหญิงชราที่กำลังแหงนหน้าหัวเราะอย่างย่ามใจ ทันใดนั้น สีหน้าของเธอเปลี่ยนไป มือข้างหนึ่งตบพื้นแล้วกระโดดลุกขึ้นมาในพริบตา กระบี่คมพยับที่อยู่ในมืออีกข้างโจมตีออกไปในทันทีที่เธอกระโดดขึ้นมา มุ่งแทงไปยังจุดตันเถียนของหญิงชรา
“ฉึก!”
กระบี่คมพยับแทงเข้าไปในร่างหญิงชราผู้นั้น เมื่อกระบี่คมพยับแทงทะลุร่างก็ทำให้หญิงชราที่เดิมหลังค่อมอยู่แล้วตัวงอลงไปอีก
นางเบิกตากว้าง มองเฟิ่งจิ่วที่ยืนอยู่ตรงหน้าพร้อมถือกระบี่คมพยับที่แทงเข้าไปในร่างนางด้วยแววตาตกตะลึงและเหลือเชื่อ เสียงแหบแห้งแก่ชราถามเสียงแหลมว่า “ทำไมเจ้ายังลุกขึ้นมาได้อีก! ทำไมยังมีแรงลุกขึ้นมาได้อีก!”
ยามได้ยินเสียงแหลมๆ ที่ยังคงเปี่ยมไปด้วยพลัง เฟิ่งจิ่วรู้สึกหัวใจหนักอึ้ง สายตาจับจ้องไปยังจุดที่กระบี่คมพยับแทงเข้าไป นั่นเป็นจุดตันเถียน เธออาศัยการลอบโจมตีเข้าจู่โจมเป็นครั้งสุดท้าย ใช้พลังวิญญาณเสี้ยวสุดท้ายที่เหลืออยู่ในร่างกายเพื่อฉวยโอกาสตอนนางเผลอสังหารนางเสีย!
กระบี่คมพยับแทงทะลุร่างกาย ทว่ากลิ่นอายพลังวิญญาณและพลังเลือดในตัวหญิงชรากลับไม่รั่วไหลแม้แต่น้อย เพราะอะไร? หรือว่าจุดตันเถียนของนาง…
“เจ้ากำลังสงสัยหรือ สง
