ลังเลือดที่คำรามดุจสัตว์ร้ายกำลังจู่โจมเข้ามาด้วยความเร็วแสง กลิ่นอายความตายคืบคลานเข้ามาใกล้ ให้ความรู้สึกเหมือนภูเขาไท่ซ่านกำลังถล่มลงมาจากที่สูง
“โครม!”
“โอ๊ย!”
เสียงพุ่งปะทะรุนแรงดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องของเฟิ่งจิ่ว รวมถึงประกายแสงมากมายหลายเส้นที่พุ่งออกมาจากตัวเธอ
“พลั่ก!”
ร่างของเฟิ่งจิ่วปลิวออกไปไกลหลายจั้ง และร่วงลงนอนแน่นิ่งบนพื้นเหมือนตุ๊กตาผ้าขาดๆ เธอนอนหงายอยู่บนพื้น มุมปากมีเลือดไหลออกมา กระดูกทั้งตัวเหมือนแตกหัก ไม่มีเรี่ยวแรงเลยแม้แต่น้อย
“กร๊อบ!”
“กร๊อบ!”
เสียงกร๊อบแกร๊บดังออกจากตัวเธอหลายครั้ง เมื่อได้ยินเสียงนั้น เธอขยับนิ้วมือพยายามจะลุกขึ้นอีกครั้ง ดูเหมือนการจู่โจมที่หมายเอาชีวิตจากหญิงชราจะถูกวัตถุเวทบางอย่างบนตัวเธอป้องกันไว้ ไม่เช่นนั้นตอนนี้เธอคงไม่แค่กระดูกหัก บาดเจ็บภายในเล็กน้อย และนอนนิ่งขยับไม่ได้อยู่บนพื้นอย่างนี้ แต่ต้องตายภายใต้การจู่โจมครั้งเดียวแน่นอน!
ทว่า ขณะที่เธอขยับนิ้วมือ ก็เห็นเงาร่างสีดำร่างนั้นโฉบเข้ามาข้างกาย จากนั้นพิจารณาเธอด้วยสายตาเหมือนกำลังจ้องตัวประหลาดอะไรบางอย่าง
“นี่ยังไม่ตายอีกหรือ?”
หญิงชรากวาดมองด้วยสายตาแปลกใจ สุดท้ายจับจ้องไปยังวัตถุแตกร้าวที่อยู่ข้างกายเฟิ่งจิ่ว ดวงตาฉายแววเข้าใจในฉับพลัน “ที่แท้ของเหล่านี้ก็ช่วยชีวิตเจ้าไว้ หึๆๆ แม่หนู เจ้าช่างดวงแข็งนัก ครั้งแล้วครั้งเล่าก็ยังไม่ยอมตาย น่าเสียดาย ข้ายายแก่หากต้อง
