เงินแค่นี้คนอื่นเขาอาจไม่เห็นอยู่ในสายตาเลยก็ได้!”
“ก็จริง ฮ่าๆๆๆ ถ้างั้นข้าแทงต่ำ ข้าไม่แทงสูงตามเขาหรอก”
“ข้าก็จะแทงต่ำ”
“ต่ำ! ตานี้จะต้องออกต่ำแน่นอน!”
“ดีๆๆ อย่าเสียใจทีหลังก็แล้วกัน!”
ขณะเดียวกับที่เปล่งเสียงออกมา ถ้วยสีที่ถูกปิดฝาไว้ก็ถูกเปิดออก เผยให้เห็นตัวเลขที่อยู่ข้างใน “สี่ ห้า หก สูง!”
“ฮ่าๆๆ ข้าชนะอีกแล้ว!” เฟิ่งจิ่วหัวเราะชอบใจ กางมือโกยเหรียญทองกลับมาไว้ตรงหน้า จากนั้นหยิบถุงฟ้าดินออกมาเปิดแล้วเก็บใส่ไว้ข้างใน คนรอบข้างเห็นก็อดอิจฉาตาร้อนไม่ได้
“พี่ชายน้อย ครั้งนี้แทงสูงหรือต่ำ? ตานี้ข้าจะแทงตามท่าน!”
“ใช่ๆ ข้าก็จะแทงตามท่านด้วย!”
“พี่ชายน้อย ท่านว่าแทงสูงหรือแทงต่ำ?”
แต่ละคนถามไม่หยุด รู้สึกว่าครั้งนี้เด็กหนุ่มคนนี้จะต้องชนะอีกแน่ ใครเลยจะรู้ เด็กหนุ่มยิ้มตาหยีโบกมือพลางกล่าวว่า “ข้าไม่เล่นแล้ว ข้าจะไปเล่นกับคนนั้นที่อยู่ทางโน้น พวกท่านเล่นต่อเถอะ!” ขณะกล่าวก็ผละออกมาจากโต๊ะนั้น
“ท่านดูสิ ครู่เดียวก็ชนะได้เงินมาตั้งเท่านี้” เธอยื่นถุงฟ้าดินให้เซวียนหยวนโม่เจ๋อด้วยใบหน้าเบิกบาน
“ดูไม่ออกเลยว่าเด็กอย่างเจ้าจะมีความสามารถไม่น้อย” หยางซานเหลือบมองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง เอ่ยว่า “ไปกันเถิด! พวกเราไปเล่นอะไรที่ใหญ่กว่าข้างบนนั้นกัน”
“ท่านมีเงินรึ?” เฟิ่งจิ่วเหล่ตามองเขา “ไม่มีเงินสดข้าไม่เล่นด้วยหรอกนะ”
“พรวด! ข้าน่ะหรือไม่มีเงิน? เจ้าไม่รู้หรือว่าในบรรดาตระกูลที่อยู่ในเมืองหล
