อกว่าหลังจากฆ่านางแล้ว เซวียนหยวนโม่เจ๋อจะฆ่าเขาจริง!
“นางปีศาจ! วันนี้เจ้าตายแน่!”
เฟิ่งจิ่วในเวลานี้กลับไม่ทำอะไรอื่น เพียงยืนอยู่ตรงนั้นเงียบๆ เหมือนถูกแรงกดดันของศัตรูกดเอาไว้ แต่สีหน้ายังเป็นเช่นเดิม ในดวงตามีประกายวาบผ่านเป็นบางครั้ง ประหนึ่งว่ากำลังรออะไรบางอย่าง
เมื่อพวกผู้แข็งแกร่งเซียนเหินเห็นเฟิ่งจิ่วกำลังเผชิญหน้าหานหรงที่ตั้งใจจะสังหารในหนึ่งกระบวนท่า แต่ยังมีสีหน้าปกติไม่เห็นความกลัวสักนิด จึงแอบประหลาดใจ อดคิดไม่ได้ว่าหรือนางกลัวจนบ้าไปแล้ว?
มิเช่นนั้น ด้วยกำลังวรยุทธ์ของนางจะไม่ตกใจหรือหวาดกลัวได้อย่างไร? ต้องรู้ไว้ว่า ต่อให้นายท่านอยากปกป้องนาง ก็เกรงว่าครั้งนี้จะไม่ทันแล้ว อีกทั้งมังกรทรายยักษ์ที่ว่ายวนบนท้องฟ้าเหนือศีรษะกลับเหมือนจะพุ่งลงมา ทำท่าจะกลืนกินทำลายนาง!
เฟิ่งจิ่วเหลือบมองหานหรงที่มีใบหน้าดุร้าย ก่อนเงยหน้ามองมังกรทรายยักษ์บนฟ้าที่คล้ายกับพายุทะเลทราย พลางพึมพำเสียงเบา “ใกล้แล้ว…”
“หานหรง! หยุดเร็วเข้า!”
ตอนพวกเขาเห็นสองมือของหานหรงมีพลังวิญญาณเอ่อล้น พร้อมกับชักพามังกรทรายยักษ์เข้าไป ในใจก็อดหวาดกลัวไม่ได้ หากพวกเขาหลายคนที่นี่ปกป้องคนที่นายท่านอยากปกป้องไม่ได้ เช่นนั้น…
คนทั้งสี่นึกถึงตรงนี้ก็ลงมืออย่างไม่ลังเล กระแสลมมากพลังสี่สายพลันโจมตีออกจากฝ่ามือของพวกเขา เข้าปะทะหานหรงซึ่งก่อกระแสลมป้องกันไว้รอบตัว
“ตู้ม!”
“เปรี้ยง!”
แทบจะขณะเดียวกันนั้น มังกรท
