เยียบเย็น
“นางปีศาจ? เหอะ! เจ้ากำแหงนัก!”
“เอายาแก้มาเสีย! มิเช่นนั้นข้าจะฆ่าเจ้า!”
เสียงดุร้ายกล่าวจบ เขาที่กำลังโมโหดูดพลังมาที่ฝ่ามือ พลังวิญญาณพุ่งพล่านอยู่บนนั้น เวลาต่อมาร่างก็พลันพุ่งไปหาเฟิ่งจิ่วที่อยู่เบื้องหน้า ความรวดเร็วและการจู่โจมอย่างดุดันทำให้คนอดหวั่นใจไม่ได้
ไม่ว่าชุนซย่าชิวทั้งสามคนหรือว่าองครักษ์ลับในมุมมืด ต่างก็มองออกว่าหานหรงหมายจะเอาชีวิตของเฟิ่งจิ่ว!
องครักษ์ลับในมุมมืดเห็นสถานการณ์ไม่สู้ดี จึงไปรายงานนายท่านอย่างว่องไว และยามนี้เอง ฮุยหลางที่ออกไปเดินเล่นกลับมาเห็นสองคนสู้กันอยู่ตรงหน้าเขตเรือน ก็รีบวิ่งเข้าไปตะโกนห้าม
“หานหรง! ท่านจะทำอะไร! นั่นเป็นคนที่ท่านจะแตะต้องได้หรือ? ยังไม่รีบหยุดอีก!”
ในดวงตาของหานหรงฉายประกาย ในเมื่อลงมือแล้ว เช่นนั้นก่อนจะถูกอาเจ๋อไล่ไปต้องฆ่านางปีศาจนี่เสีย! นางปีศาจคนนี้ เขาจะไม่ปล่อยให้นางรอดไปอยู่เคียงข้างอาเจ๋อเด็ดขาด!
กระแสลมรุนแรงกับแรงกดดันถาโถมออกไป เฟิ่งจิ่วที่ยืนตรงนั้นหรี่ตาลง นอกจากแรงกดดันและกระแสลมที่เธอรู้สึกว่าแข็งแกร่งกว่าระดับกำเนิดวิญญาณในป่าแห่งความตายครั้งนั้น นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่สัมผัสได้
นี่เป็นระดับที่เหนือกว่ากำเนิดวิญญาณ เป็นพลังระดับผู้แข็งแกร่งเซียนเหิน!
แรงกดดันและกระแสลมเช่นนั้นทรงพลังจนมากพอจะทำลายทุกสิ่ง โดยเฉพาะใบมีดลมที่โถมมาหาเธอ ยิ่งบาดแก้มของเธอจนเจ็บไปหมด หากในตัวไม่มีแรงกดดันเก่าแก่ค
