นไป ถ้าอย่างไร ข้าช่วยท่านนวดไหล่ดีไหม? อืม อย่างนี้ไง” เฟิ่งจิ่วลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว เดินมาข้างกายเขาแล้วเริ่มนวดไหล่ให้อย่างกระฉับกระเฉง
“ผ่อนคลายหน่อยๆ อย่าเกร็งตัวสิ”
ได้ยินดังนั้น เซวียนหยวนโม่เจ๋อจึงปล่อยให้เฟิ่งจิ่วทำตามใจ หลังจากสูดหายใจเข้าลึกๆ ดับไฟรุ่มร้อนภายในกาย จึงค่อยๆ ผ่อนคลายร่างกายลงได้ แล้วรับรู้สัมผัสที่มือเล็กคู่นั้นกดลงมาบนไหล่เขา ครั้งแล้วครั้งเล่า เรี่ยวแรงไม่เบาไม่หนัก นิ่มนวลเชื่องช้า สบายยิ่งนัก
“ใช่แล้ว อย่างนี้แหละ ผ่อนคลายอย่างนี้ถูกแล้ว” เฟิ่งจิ่วหรี่ตาคู่งาม ประกายเจ้าเล่ห์พาดผ่านดวงตาไปอย่างรวดเร็ว
เธอนวดผ่อนคลายไหล่ให้เขาก่อน จากนั้นถึงนวดขมับให้ มีเพียงเธอเท่านั้น เขาจึงจะไว้ใจมอบตนเองให้เช่นนี้ ให้เธอนวดคลึงตามใจ หากเป็นคนอื่น เขาไม่มีทางมอบแผ่นหลังให้คนที่เขาไม่เชื่อใจเด็ดขาด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงส่วนศีรษะที่อันตรายถึงชีวิตเลย
“เป็นอย่างไรบ้าง สบายใช่หรือไม่?” เธอยิ้มถาม
“อืม สบาย” ไม่เพียงสบาย ยิ่งรู้สึกเหมือนความเหนื่อยล้าจางหายไปจนสิ้น สายลมกลางคืนเย็นสบาย แล้วยังมีคนในดวงใจอยู่ข้างกาย ซ้ำยังกำลังช่วยนวดผ่อนคลายให้เขา ความรู้สึกนี้ทำให้ร่างกายและจิตใจของเขาล้วนผ่อนคลาย
“แน่นอนอยู่แล้ว นี่คือวิธีนวดด้วยนิ้วแบบพิเศษ ล้วนมีจุดลมปราณ ไม่ได้นวดส่งเดช” เธอยิ้มๆ นวดศีรษะเขาไล่ขึ้นไปด้านบน จากนั้นก็ลงมาที่ลำคอ นวดคลึงครู่หนึ่งก็นวดไล่ลงไปที่แผ่นหลัง จนมาถ
