รรดิอยู่ด้านในตำหนักหันมาเหลือบมอง เห็นว่าด้านนอกเริ่มสู้กัน จึงหันไปกล่าวกับองค์จักรพรรดิว่า “แม้จะให้หม่อมฉันรั้งอยู่ ก็ควรให้หม่อมฉันออกไปบอกกับเขาด้วยตนเอง ไม่เช่นนั้นประเดี๋ยวเขาอาละวาด ก็มีแต่จะทำให้คนพวกนั้นบาดเจ็บนะเพคะ”
“ฮึ! ปีกกล้าขาแข็ง! กล้าใช้กำลังในวังแล้วสินะ!” องค์จักรพรรดิแค่นเสียง ตะคอกใส่เฟิ่งจิ่วอย่างไม่สบอารมณ์ “เช่นนั้นเจ้าจะยืนทำอะไรอยู่ตรงนั้น รีบไปสิ!”
เฟิ่งจิ่วลอบถอนใจ หันกายเดินไปข้างนอก
“หยุด!”
เธอตะโกนเสียงดัง ให้ทั้งสองฝ่ายหยุดการเคลื่อนไหว แล้วจึงก้าวเข้าไปหยุดยืนข้างกายเซวียนหยวนโม่เจ๋อ
………………………………….
