หัวเราะกันขนาดนั้น ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ข้างใน ข้าแค่จะแอบไปดูแวบเดียว ฮิๆ นายท่านไม่รู้หรอก”
“นายท่านไม่รู้รึ? เช่นนั้นก็ดี! เจ้าไปเถิด! เกิดเรื่องอะไรขึ้นไม่ต้องมาหาข้า” เขาดึงมือกลับมาไม่รั้งฮุยหลางอีก จากนั้นกอดอกถอยไปพิงต้นไม้ที่อยู่ไม่ไกล แล้วยืนดูอยู่อย่างนั้น
เจ้าโง่คนนี้ นายท่านกับภูตหมอกำลังปลูกต้นรักกันอยู่ข้างใน ก็ยังอยากไปดูรึ? เช่นนั้นก็ไปดูเสีย! เขาไม่เชื่อหรอกว่านายท่านจะไม่รู้
“ชิ อิ่งอี เจ้าขี้ขลาดเกินไปแล้ว เป็นเช่นนี้ไม่ได้นะ แต่ไม่เป็นไร เจ้ารออยู่ตรงนี้แหละ เดี๋ยวข้าแอบไปดูแล้วจะมาบอกเจ้า” เขาหันไปบอกกับอิ่งอี ก่อนจะย่องฝีเท้าเบาๆ ย่อตัวก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว จนมาถึงมุมกำแพงนอกห้องนั้น ถึงจะแนบหูแอบฟังแล้วค่อยๆ เปิดหน้าต่าง ตั้งใจจะแอบส่องดูข้างใน
“ฮ่าๆๆๆๆๆ…อย่านะ ข้าไม่ไหวแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ…”
เฟิ่งจิ่วที่อยู่ในห้องถูกเขาใช้สองมือจั๊กจี้จนเหมือนถูกจี้จุดลมปรานหัวเราะ เธอหัวเราะจนหายใจติดขัด อ้อนวอนไม่หยุด เธอเพิ่งรู้ว่า ผู้ชายที่ปกติทำหน้าเคร่งเครียดและเย็นชาคนนี้จะจั๊กจี้คนเป็นด้วย ขำจะตายอยู่แล้ว
“ครั้งหน้ายังกล้าอีกหรือไม่?” เขาหยุดมือ นัยน์ตาดำลึกล้ำฉายรอยยิ้มมองเธอ
“ไม่ ไม่กล้าแล้ว ไม่กล้าแล้วจริงๆ”
ไม่ง่ายเลยกว่าควบคุมลมหายใจได้ เธอรีบรับปาก เอ่ยจบสีหน้าของทั้งสองค้างเติ่ง เพราะได้ยินเสียงเล็กๆ ดังแว่วมา ดังนั้นหลังจากสบตากันแวบหนึ่ง จึงหันไปมองทางหน้าต่างพ
