เพียงดวงตาดำขลับลึกล้ำของบุรุษตรงหน้ามีประกายเร่าร้อนพาดผ่าน ส่องแสงร้อนแรงดุจดวงดาว จ้องนางพร้อมกล่าวว่า “ชุดสตรี เย้ายวนชวนหลงใหล”
นางที่เปลี่ยนมาใส่ชุดกระโปรงสีแดงทั้งตัว งดงามไร้ใครเทียม และเย้ายวนชวนหลงใหลจริงๆ แม้แต่เขาเมื่อได้เห็นก็ยังใจสั่นอย่างห้ามไม่อยู่ ไม่อาจละสายตาไปได้ ทว่า นางสวมชุดสตรีน้อยครั้งมาก ชุดสตรีที่เย้ายวนและมีเสน่ห์ยิ่งหาดูได้ยาก
ยามใดที่นึกถึงตอนนั้น ที่นางจงใจยั่วยวนเขา ภายในร่างกายก็เกิดความกระสับกระส่ายทุกครั้งไป แต่ก่อนเขาใจเต้นน้อยครั้งมาก แม้มีอาการใจเต้นก็มีพิษเหมันต์พันปีในร่างกายกดข่มไว้ ทว่าตั้งแต่พิษเหมันต์ถูกแก้ กอปรกับการฝึกวิชาที่ทั้งร้อนแรงและแข็งแกร่ง ยามนี้นางยังมาวนเวียนอยู่ข้างกายอีก สำหรับเขาถือเป็นบททดสอบหนึ่งเลยทีเดียว
เฟิ่งจิ่วมองท่าทางของเขา อดลอบหัวเราะในใจไม่ได้ สตรีตั้งใจแต่งหน้าเพื่อคนที่รัก ตามหลักแล้ว ยามนี้เธอมาอยู่ข้างกายเขา ก็ไม่ควรใช้ใบหน้าที่เขาไม่รู้จัก และสวมชุดข้ารับใช้เช่นนี้อยู่ด้วยกันจริงๆ
เดิมทีเธอไม่เคยนึกถึงมาก่อน คิดว่าเป็นแบบนี้ก็ไม่มีปัญหา ทว่าพอได้ยินประโยคนี้ของเขา เห็นสีหน้าคาดหวังรอคอยของเขา แววตาเธอเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์ ยกชาขึ้นจิบอึกหนึ่ง ก่อนจะยิ้มกว้างเปรยว่า “แต่ข้าชอบใส่ชุดบุรุษ ทำอย่างไรดี?”
เมื่อได้ยินเขาก็มองมาที่เธอ สายตาเลื่อนจากใบหน้าที่ยิ้มระรื่นลงไปยังทรวงอกของเธอ ขมวดคิ้วเล็กน้อย ราวกับกำลัง
