การเดินทางครั้งนี้นอกจากนางจะติดตามพี่ชายมาเยี่ยมเยียน ก็ยังอยากเจอเซวียนหยวนโม่เจ๋อรัชทายาทแห่งเซวียนหยวนที่ทำให้คนชื่นชมและไม่กล้าดูถูกคนนี้ด้วย
คนคนนั้นโดดเด่นปานนั้นเลยหรือ คู่ควรกับนางจริงหรือ?
รัชทายาทชื่อสุ่ยได้ยินสีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ในดวงตาฉายประกายรางๆ “ข้าก็อยากเห็นมากเช่นกัน รัชทายาทเซวียนหยวนผู้นี้ ดูซิว่าเขาจะเลิศเลอเช่นนั้นจริงหรือไม่!”
อีกด้านหนึ่ง หยางหย่งจัดการเรื่องสองคนทางเรือนทิศเหนือเรียบร้อยก็มาที่เรือนหลัก เข้าไปในเรือนและมาขานเรียกข้างโต๊ะ “นายท่าน”
“อืม จัดการเรื่องเรียบร้อยแล้วหรือ?” เซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วกำลังเดินหมาก สายตาจึงจ้องมองกระดานหมากโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น
“ขอรับ จัดการเรียบร้อย พวกเขาอยากพบนายท่าน ข้าบอกว่าพรุ่งนี้นายท่านจะจัดการเลี้ยงต้อนรับให้พวกเขาในจวน พรุ่งนี้ถึงจะได้พบหน้า” หยางหย่งบอกเรื่องที่จัดการไปกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อ
“สองคนนี้สร้างภาพประทับใจอย่างไรแก่เจ้า?” เขาวางหมาก จากนั้นเงยหน้ามองหยางหย่งพลางถาม
หยางหย่งได้ยินเช่นนี้ก็มองเฟิ่งจิ่ว เสียงพูดหยุดไป ก่อนจะกล่าวว่า “โดดเด่นยิ่งขอรับ โดดเด่นเกินความคาดหมาย”
เฟิ่งจิ่วเห็นว่าก่อนจะพูดเขามองมาหาเธอ จึงหัวเราะอย่างกลั้นไม่ไหว ทว่ากลับไม่พูดอะไร
กลับเป็นฮุยหลางที่อยู่อีกด้านสงสัยเล็กน้อย ถามขึ้นว่า “เหล่าหยาง เจ้าจะพูดก็พูดไปสิ จะมองเสี่ยวหลีจื่อทำไม ไม่เกี่ยวอะไรกับเขากระม
