ม่จา จึงกล่าวอีกว่า “หากชอบพอจริงๆ เช่นนั้นก็รับไว้เป็นหญิงอุ่นเตียงข้างกาย ว่าที่ผู้ครองจักรวรรดิ หญิงงามในวังหลังสามพันนางเจ้าเลือกได้ตามใจ รับหญิงคนหนึ่งไว้ข้างกายไม่ใช่เรื่องใหญ่สักนิด”
เมื่อได้ยิน เซวียนหยวนโม่เจ๋อเงยหน้ามองบิดาที่นั่งอยู่บนตำแหน่งประธาน ไม่ได้เอ่ยมากความ เพียงกล่าวว่า “หากเสด็จพ่อไม่มีเรื่องอื่นแล้ว เช่นนั้นข้าขอทูลลา”
สิ้นเสียง ไม่รอให้ผู้ที่นั่งตรงตำแหน่งประธานกล่าวคำใด ก็หมุนตัวสะบัดแขนเสื้อเดินออกไป ไม่นานก็หายลับไปจากครรลองสายตาของจักรพรรดิองค์นั้น
………………………………….
