พาเจ้าไปหาผู้ดูแลเรือนด้านใน ผู้ดูแลเรือนด้านนอกคืออาเอง แต่เรือนด้านในอาไม่ได้ดูแล เจ้าต้องฉลาดมีไหวพริบหน่อย ถึงเวลานั้นเกิดเรื่องขึ้นอาก็ช่วยเจ้าไม่ได้”
“ขอรับ ข้าทราบแล้วท่านอา วางใจเถอะ!” เธอยิ้มรับ แล้วเดินตามเขาไปข้างใน
เช้าตรู่วันต่อมา เธอตื่นนอนตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเรียบร้อยก็ไปรดน้ำสวนดอกไม้ จากนั้นถือไม้กวาดกวาดพื้นเป็นพักๆ พลางมองรอบข้างอยู่บ่อยครั้ง ที่เขตเรือนด้านนอกมีสาวใช้ด้วย ทว่าเขตเรือนด้านในกลับเป็นผู้ชายเหมือนกันหมด
ไม่เข้าใกล้ผู้หญิงจริงๆ หรือ นึกไม่ถึงว่าแม้แต่สาวใช้อะไรยังไม่มาเดินไปมาในเขตเรือนด้านใน เช่นนั้นก็ใช้เด็กรับใช้ชายทั้งหมด?
เธอแอบนึกแปลกใจ กวาดพื้นพลางมุ่งไปทางลานบ้านด้านหน้าเรือนหลัก เพียงแต่ไม่ทันได้เข้าใกล้ก็โดนไล่เสียแล้ว
“นี่เป็นเรือนของนายท่าน มีคนปัดกวาดโดยเฉพาะ เจ้าไปตรงอื่นเสีย” องครักษ์เอ่ยเสียงเข้มขณะจ้องมองเฟิ่งจิ่วที่ถือไม้กวาด
“อ้อ” เฟิ่งจิ่วตอบรับ ชะโงกศีรษะมองเล็กน้อยพลางไปยังบริเวณอื่น เมื่อมาถึงสวนดอกไม้ มองซ้ายขวาไม่เห็นมีคน จึงมานั่งตรงบันไดหิน
บ้านของเธอไม่คุ้มกันเข้มงวดเช่นนี้ จะเข้าใกล้ตัวเขายากเหลือเกินจริงๆ ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของเขาเลย เป็นเช่นนี้ต่อไปก็เสียเวลาไม่ใช่หรือ?
เธอเอาสองมือเท้าคางครุ่นคิด ดวงตากลอกกลิ้งไปมา หรือว่าคืนนี้จะไปสำรวจดูเสียหน่อย?
แต่ว่าในจวนนี้ นอกจา
