ท่าไร แต่เห็นสีหน้าท่าทางของลูกสาวจึงไม่พูดมากความอีก ในใจคิดว่าเดี๋ยวกลับไปแล้วจะบอกนายท่านเรื่องนี้ ดูว่าเป็นเรื่องอะไรกันแน่
เฟิ่งจิ่วรับยามาให้เยี่ยจิง จากนั้นจึงสั่งคนรับใช้ไปต้มยา ส่วนตัวเองไปคุยเล่นในห้องเป็นเพื่อนนาง ท่านพ่อท่านแม่เยี่ยก็กลับเรือนหลักไปก่อน
เวลาเดียวกันนี้ ตลาดมืดทางนั้นเห็นเหลิ่งซวงถือป้ายคำสั่งมาก็ประหลาดใจ หลังจากรับนางเข้าไป หัวหน้าตลาดมืดถามเหตุผลการมาด้วยตนเอง และได้รู้เรื่องที่ภูตหมอให้พวกเขาไปจัดการ จึงส่งผู้อาวุโสคนหนึ่งล่วงหน้าไปพระราชวังทันที
“แม่นางเหลิ่งซวง ข้าส่งคนไปจัดการเรื่องนี้แล้ว ท่านบอกภูตหมอให้นางวางใจได้ เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร” หัวหน้าตลาดมืดเอ่ย มองสาวงามดั่งภูเขาน้ำแข็งที่ใบหน้าเย็นชามองอารมณ์ไม่ออก คิดเล็กน้อยและถามอีกว่า “แม่นางเหลิ่งซวง ยามนี้ภูตหมออยู่จวนตระกูลเยี่ยใช่หรือไม่?”
“นายท่านอยู่จวนตระกูลเยี่ยไม่ผิด แต่นางไม่ชอบให้คนรบกวน พวกท่านไม่ต้องไปหรอก จัดการเรื่องให้เรียบร้อยพอ” เหลิ่งซวงกล่าว ก่อนจะคารวะหัวหน้าตลาดมืด “ข้าต้องกลับไปรายงาน ขอลาแค่นี้เจ้าค่ะ”
“ได้ เช่นนั้นข้าขอส่งแม่นางเหลิ่งซวง” หัวหน้าตลาดมืดเอ่ยตอบ ออกไปส่งนางด้วยตนเอง
รอจนคนกลับไปแล้ว ชายวัยกลางคนที่ติดตามข้างกายหัวหน้าตลาดมืดจึงถามอย่างไม่เข้าใจ “ท่านหัวหน้า แม้ภูตหมอเป็นผู้ถือครองป้ายคำสั่งตลาดมืดระดับหนึ่ง แต่นี่สั่งให้พวกเราทำอะไรตามใจชอบ พวกเราก็
