บทที่ 17 อาจารย์หลิน
ห้องโถงเต็มไปด้วยแขกเหรื่อที่มาร่วมงานเลี้ยง โดยมีครอบครัวเฝ่ยนั่งอยู่ด้านหน้า
เฝ่ยไป๋ลู่เป็นคนสุดท้ายที่มาถึง เธอทักทายทุกคนด้วยสายตา ทุกย่างก้าวของหญิงสาวเต็มไปด้วยความสงบ
หลังจากที่เธอนั่งลง ทุกสายตาก็มองไปยังครอบครัวเฝ่ยด้วยความสนใจ
ดวงตาของเฝ่ยชิงรั่วบวมแดงจากการร้องไห้ ใบหน้าก็ซีดเซียว คิ้วขมวดมุ่น แลดูหน้าสงสารเป็นอย่างยิ่ง
ขณะเดียวกัน คุณแม่เฝ่ยก็กำลังมองเฝ่ยไป๋ลู่ด้วยสายตารังเกียจ ประหนึ่งว่าผู้หญิงตรงหน้าไม่ใช่ลูกสาวแท้ ๆ ของเธอ
ส่วนเฝ่ยมา เหมือนเขาจะโดนบางอย่างโจมตีอย่างหนัก จึงดูค่อนข้างไร้เรี่ยวแรง ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีดำแดงตลอดเวลา
เฝ่ยเฉิงไม่อยู่ที่นี่ เฝ่ยอวี้มองมาอย่างไม่พอใจ แต่ก็ไม่พูดอะไร
เฝ่ยไป๋ลู่จิบชาพลางซ่อนมุมปากที่กำลังยกยิ้ม
ก่อนจะไปเอาหยดเลือดหัวใจ เธอตั้งใจมอบความวุ่นวายครั้งใหญ่ให้กับบ้านตระกูลเฝ่ยอย่างดีทีเดียว
หลังจากเปลี่ยนรูปแบบตำแหน่งโชคและทำลายรูปปั้นทองคำแปลกประหลาดแล้ว โชคของตระกูลเฝ่ยก็ได้เปลี่ยนจากดีเป็นร้าย
ชะตาชีวิตของเฝ่ยมาที่ได้รับการสนับสนุนจากโชคล้วน ๆ นั้น กำลังจะพังทลายลง เวลาของเขาเหลือไม่มากแล้ว หลังจากนี้เขาจะทำหน้ายังไงกันนะ?
ทุกคนต่างก็คิดว่างานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อต้อนรับการกลับมาของลูกสาวที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้น แต่กลายเป็นว่า เฝ่ยมากลับลุกขึ้นยืนต้อนรับชายในชุดคลุมเต๋า แถมยังเชิญให้เขานั่งตรงหัวโต๊ะ
“ทุกท
