ต้องไปสำนักศึกษาหนึ่งดาราเข้าร่วมการคัดเลือกของสำนักเมื่อถึงเวลา ด้วยพรสวรรค์ควบคุมสัตว์อสูรของเจ้ามีโอกาสจะได้รับเลือกมากนัก ไปถึงสำนักเจ้าต้องขยันฝึกในคาถาควบคุมสัตว์อสูร หากข้าไม่ส่งคนไปหาเจ้า ก็ไม่ต้องถามหาข่าวคราวของพวกเรา รออนาคตข้าต้องการใช้งานเจ้าจะส่งคนไปตามหาเจ้าเอง”
“แต่ข้าเกรงว่าจะเข้าสำนักศึกษาหนึ่งดาราไม่ได้! การแข่งเข้มงวดจะตายไป แม้แต่คุณสมบัติจะสอบประเมินยังไม่มีเลย”
“เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องกังวลไป ข้าเตรียมการเรียบร้อยหมดแล้ว ถึงเวลาหัวหน้าตลาดมืดกับเจ้าสำนักศึกษาสองดาราจะสนับสนุนเจ้าเอง”
ไป๋เสี่ยวได้ยินคำพูดนี้ ใบหน้าพลันเผยความประหลาดใจ “เช่นนี้เอง! ได้ขอรับ ถึงเวลาข้าจะกลับบ้านและไปสมัครที่สำนักศึกษาหนึ่งดารา”
เช้าตรู่สองวันต่อมา เวลายังเช้าๆ คนเดินไปมาในสำนักศึกษาก็น้อย เธอคิดว่าจะไม่ทำให้คนอื่นๆ แตกตื่น แค่มาบอกลาพวกของเจ้าสำนัก ไม่คิดว่าแค่เข้ามาสำนักศึกษาก็ถูกนักเรียนคนหนึ่งพบเข้า เจอก็เจอไปเถอะ! แต่นักเรียนคนนี้ดันเป็นผู้หญิง หลังจากเห็นเธอก็อุทานเสียงหลงและส่งเสียงกรีดร้องทันใด
“กรี๊ด! เฟิ่งจิ่วกลับมาแล้ว! เฟิ่งจิ่วกลับมาแล้ว!”
ทันใดนั้นเสียงร้องกรี๊ดทำลายยามเช้าอันเงียบสงบและดังกึกก้องไปบนท้องฟ้า นักเรียนคนอื่นได้ยินเสียงก็พากันวิ่งออกมา เมื่อเห็นร่างสีแดงแพรวพราว แต่ละคนกรีดร้องยินดีไปตามๆ กัน
“กรี๊ด! เป็นเฟิ่งจิ่ว! เป็นเฟิ่งจิ่วจริงๆ! เฟิ่งจิ่วกลับมาแล้ว!
