าที่นี่จะมี พลันประหลาดใจเล็กน้อย
“แคว้นระดับหนึ่งก็เป็นแคว้นระดับหนึ่ง ร้านขายยาทิพย์ที่ใหญ่ที่สุดของแคว้นไม่เลวเลยจริงๆ ไม่คิดว่าจะมีของดีเยอะเพียงนี้ ไม่มาเสียเปล่าแล้ว” เธอยืนข้างหน้าตู้ แล้วโน้มชะโงกตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยมองหนังงูชิ้นสมบูรณ์ที่จัดวางไว้ด้านใน ไม่อาจละสายตาไปได้
“ของดีนี่นา! หนังงูมณีฟ้าทั้งตัว ลอกหนังเสียจนครบถ้วนเช่นนี้ ฝีมือไม่เลวเลย”
เธอพึมพำเสียงเบา ในห้วงความคิดนึกถึงฤทธิ์ยาที่ผสมด้วยหนังงู คิดว่ายาหลายๆ ชนิดใช้หนังงูชิ้นนี้ได้ แล้วตั้งเอวขึ้นมามองไปรอบข้าง กลับเห็นว่าบริเวณด้านหลังไม่ไกลชายวัยกลางคนสวมชุดฟ้าทั้งตัวมองเธออยู่ตรงนั้น
เธอเห็นเช่นนี้ก็ชี้หนังงูในตู้ บอกคนคนนั้นว่า “เอาชิ้นนี้ออกมาให้ข้าดูหน่อย” งูมณีฟ้าค่อนข้างหายาก หนังงูล้ำค่ายิ่งกว่า ขายได้ราคาสูงมาก ด้วยเหตุนี้จึงมีของปลอมมากมาย
คนคนนั้นได้ยินคำพูดของเฟิ่งจิ่วก็เดินเข้ามา มองหนังงูในตู้และบอกเฟิ่งจิ่วว่า “หนังงูมณีฟ้าราคาสองแสนเหรียญทอง ลูกค้าต้องการนำออกมาหรือ?”
เฟิ่งจิ่วได้ยินคำพูดนี้ก็เลิกคิ้ว มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย กล่าวเหมือนยิ้มเหมือนไม่ยิ้ม “ราคาสองแสนเหรียญทองข้าให้เจ้านำออกมาดูหน่อยไม่ได้? ที่นี่พวกเจ้ามีกฎว่าจะดูต้องซื้อหรือไร?”
………………………………………………….
