รงหน้า เป็นผู้อาวุโสสามที่เคยมีวาสนาพบหน้ากัน เห็นเช่นนี้จึงทิ้งแส้ในมือ แล้วเคลื่อนฝีเท้าเดินไปหาปี้ซานทางนั้น
แม้ปี้ซานคุมตัวหัวหน้าทหารรับจ้างไว้ กลับไม่ฆ่าเสียแค่มองเขาอย่างเย็นชา ก่อนจะเก็บกระบี่ที่จี้ลำคอของเขากลับมาและตะคอกว่า “ไสหัวไป!”
คำว่า ‘ไสหัวไป’ ทำให้คนเสียหน้ายิ่ง โดยเฉพาะคนคนนั้นเป็นหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้าง ถูกทหารรับจ้างที่เคยอยู่ใต้อาณัติตะคอกเช่นนี้ ในใจย่อมแค้นเคือง
ความเจ็บปวดแล่นมาบนแขนที่ได้รับบาดเจ็บ ยังมีพวกทหารรับจ้างที่ยังไม่ตายแต่ครวญครางไม่ลุกขึ้นมา ในใจของเขาไฟโกรธเดือดดาล เมื่อเห็นปี้ซานเก็บกระบี่และหมุนตัวเตรียมจะจากไป เพียงขยับแขนกริชเล่มหนึ่งก็ไหลจากแขนเสื้อมาอยู่บนฝ่ามือ พลันเรียกพลังพุ่งเข้าไป กริชแหลมคมแทงไปตรงท้ายทอยของปี้ซาน
ทุกคนรอบๆ เห็นภาพเช่นนี้ก็สูดลมหายใจในทันที หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างไร้ศีลธรรมเช่นนี้เอง ปี้ซานปล่อยเขาไป ไม่คิดว่าเขายังจะลอบโจมตีข้างหลัง คนเช่นนี้ใช้ไม่ได้เลย
เห็นปี้ซานหันมองไปคล้ายจะสัมผัสได้ ทว่าไม่ทันรอเขาลงมือเด็กหนุ่มชุดแดงตรงหน้าก็หมุนตัวยกมือขึ้น เหมือนมีบางอย่างยิงลอยไปจากมือ จากนั้นหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างก็ร้องเสียงอู้อี้ ดวงตาเบิกโพลง ร่างกายแข็งทื่อล้มลงไป
ตรงหว่างคิ้วนั้นคือเข็มเงินสามเล่ม
“สำหรับคนที่คิดเอาชีวิตเจ้า อย่าเมตตาเกินไปนัก ควรฆ่าก็ฆ่าเสีย” เฟิ่งจิ่วในชุดแดงหันไปบอกปี้ซาน สีหน้ามีความเยือกเย็นและ
