กับแววตากล่าวเตือนของบิดาตนเอง ก็ตกใจในทันที ก่อนจะก้มหน้าลงหยิบผ้าคลุมจากถุงฟ้าดินมาคลุม แล้วเร่งฝีเท้าวิ่งกลับไปทั้งน้ำตาคลอเบ้า
“คุณชายเฟิ่ง ตระกูลซั่งกวนของเราอยู่ละแวกนี้ พวกเขาอยากเชิญคุณชายเฟิ่งไปบ้านตระกูลซั่งกวน…” ผู้อาวุโสสามยังเอ่ยคำพูดไม่ทันจบ ก็เห็นเฟิ่งจิ่วโบกๆ มือ
“ไม่ต้องหรอก” กล่าวจบเธอขยับก้าวออกไป ปี้ซานข้างหลังก็เดินตามไปติดๆ
“เดี๋ยวก่อน”
ผู้นำตระกูลซั่งกวนเห็นเฟิ่งจิ่วจะไปจึงเอ่ยปากเสียงเข้ม พร้อมมองร่างสีแดงแพรวพราว ประหลาดใจเล็กน้อย เห็นชัดๆ ว่าเป็นผู้หญิง แต่งตัวเป็นผู้ชายยังงดงามโดดเด่นเช่นนี้ หากไม่ตรวจสอบรู้มาก่อน ก็มองไม่ออกแน่ๆ ว่านางเป็นผู้หญิง
ตั้งแต่เห็นความโดดเด่นของเฟิ่งจิ่ว แล้วนึกถึงพรสวรรค์การปรุงกลั่นยาของนาง ผู้นำตระกูลซั่งกวนหัวใจสั่นไหว เอ่ยว่า “เฟิ่งจิ่ว พ่อของเจ้าคือเฟิ่งเซียวใช่หรือไม่? ชื่อเดิมของเจ้าคงนามว่าเฟิ่งชิงเกอ”
เฟิ่งจิ่วได้ยินคำพูดนี้ก็เลิกคิ้ว หันกลับไปมองผู้นำตระกูลซั่งกวน “ผู้นำตระกูลซั่งกวนช่างมีฝีมือ สืบได้ถึงตระกูลของข้าเชียวหรือ?”
คำพูดมีความเย้ยหยันบางส่วน หากมองอย่างละเอียดจะฟังออกได้ถึงความเย็นชา
กล่าวคำพูดเช่นนี้ออกมาต่อหน้าคนบนถนนใหญ่มากมายเพียงนี้ คนตระกูลซั่งกวนเห็นเธอเป็นคนโง่ที่ฟังเจตนาจากคำพูดของเขาไม่ออกจริงๆ หรือ?
ได้ยินคำพูดแปลกๆ ที่มีความเยาะเย้ยของเฟิ่งจิ่ว ผู้นำตระกูลซั่งกวนเพียงยิ้มๆ “พวกเราแค่คิดว่าชื่อ
