้เห็นพวกเขาสู้กันตรงนี้จึงคุยกันขึ้นมา
“ทหารรับจ้างพวกนี้นับว่าค่อนข้างมีชื่อเสียงในกลุ่มทหารรับจ้าง ได้ยินว่าปีก่อนพวกเขารับภารกิจไปเทือกเขาอเวจี เดาว่าตอนนี้เพิ่งกลับมา รอดกลับมาจากที่นั่นได้ ฝีมือย่อมไม่ธรรมดา ดูท่าทางเด็กหนุ่มชุดแดงจะลำบากแล้ว”
“คนสวมชุดดำคนนั้นคือปี้ซานไม่ใช่หรือ? เขาเป็นคนของกลุ่มทหารรับจ้างของพวกเขานี่! นึกไม่ถึงว่าคนของตนเองจะมาสู้กันเอง อีกอย่างดูท่าทางทหารรับจ้างพวกนั้นแต่ละคนดาบคมดุดันต้องการให้เขาตาย พวกเขาขัดแย้งกันภายในหรือไร?”
“ใครจะรู้เล่า! เมื่อครู่ได้ยินพวกเขาบอกว่าปี้ซานทรยศหักหลังกลุ่มทหารรับจ้างอะไรเนี่ยแหละ เดาว่าจากนั้นพวกทหารรับจ้างคงมาเจอเข้าที่นี่ ศัตรูเจอหน้าตาแดงก่ำ ไม่ทันไรก็สู้กันขึ้นมา”
“แต่ชื่อเสียงของปี้ซานในกลุ่มทหารรับจ้างดีนัก! ไม่เหมือนคนเช่นนั้นเลย พวกเจ้าไม่รู้แต่ข้ารู้ ปี้ซานเคยช่วยชีวิตคนส่วนใหญ่ของกลุ่มทหารรับจ้างไว้ แม้แต่หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างปี้ซานก็เคยช่วยชีวิตกลับมาครั้งหนึ่ง เรื่องนี้ในหมู่ทหารรับจ้างต่างรู้กัน ดังนั้นเห็นพวกเขาสู้กันจึงคิดว่าแปลก!”
“ตุบๆๆ!”
ขณะทุกคนโดยรอบพูดคุยกัน เฟิ่งจิ่วหมุนตัวกระโดดถีบทหารรับจ้างหลายคนกระเด็นออกไป แล้วร่วงลงบนถนนใหญ่อย่างแรง แรงขาของเธอแฝงด้วยพลังลึกลับ เตะออกไปโดนบาดแผลตามร่างกายพวกเขา ลูกเตะนี้ทำให้พวกเขาแต่ละคนล้มไปครวญครางบนพื้นและลุกขึ้นมาไม่ได้แทบจะทันที
“ดูสิ! เด็กหนุ่มฝี