ก ทั้งแวววาวและเปิดเผย ทำให้คนมองแวบเดียวก็มองเห็นเธอได้ในฝูงชน
สิ่งที่ติดตามมาตรงเท้าของเธอคืออสูรกลืนเมฆาตัวน้อยขนขาวราวหิมะ ส่วนด้านหลังเป็นปี้ซานในชุดทหารอารักขาสีดำ ปี้ซานรูปร่างกำยำ แผ่นหลังเท่าเสือเอวเท่าหมี ยืนข้างหลังเฟิ่งจิ่วดุจภูเขาเล็กๆ
เพราะคนเข้าเมืองมากมาย เขาติดตามคุ้มกันข้างกายเฟิ่งจิ่วอย่างใกล้ชิด คอยระวังไม่ให้คนแปลกหน้าเข้าใกล้ จะว่าไปก็บังเอิญ เขาเป็นทหารรับจ้างตามระเบียนชื่อของสมาคมทหารรับจ้างแคว้นสวรรค์บันดาล เมื่อก่อนพวกเขาอาศัยอยู่ในเมืองหลวง ไม่นึกว่านายท่านจะมาสถานที่ที่เขาคุ้นเคย
แคว้นระดับหนึ่งมีข้อห้าม ไม่ใช่คนแคว้นระดับหนึ่งจะเข้ามาตามใจชอบไม่ได้ ทว่าเขาตามมาข้างหลังและเห็นนายท่านยื่นป้ายคำสั่งก็ถูกปล่อยไปด้วยความเคารพ ในใจประหลาดใจเล็กน้อยกลับไม่ถามมากความ
ในเมื่อเป็นทหารอารักขา เรื่องของนายท่านจะถามอะไรมากไม่ได้ เขารู้ข้อนี้ดี
“ปี้ซาน เจ้าบอกว่าตนเองเติบโตที่นี่ไม่ใช่หรือ? เช่นนั้นให้เจ้ามาเลือกโรงเตี๊ยมเข้าพัก” เฟิ่งจิ่วก้าวฝีเท้านวยนาดเดินไป พร้อมมองร้านค้าซ้ายขวา รวมถึงร้านหาบเร่ตามถนนบ่อยครั้ง
“ขอรับ”
ปี้ซานขานรับและเอ่ยว่า “นายท่าน หากเป็นโรงเตี๊ยมข้างหน้ามีที่หนึ่งขอรับ ถือเป็นเจ้าเก่าแก่ในเมืองหลวง แม้ราคาแพงกว่าโรงเตี๊ยมทั่วไปสองเท่า แต่สภาพแวดล้อมและบริการข้างในล้วนดีที่สุด พวกเราไปจองห้องกันก่อน หลังจากนั้นข้าน้อยค่อยพานายท่านไปเดินเล่นในเ
