นึ่งยืนอยู่บนท้องฟ้า ชุดคลุมสะบัดไหวท่ามกลางสายลม แรงกดดันที่แข็งแกร่งกระจายมาจากร่างของฝ่ายตรงข้าม แรงกดดันเช่นนั้นผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังรับไม่ไหวแน่นอน
ด้วยเหตุนี้เอง พวกของต้วนเยี่ยที่ลุกขึ้นมาด้านหลังจึงหน้าซีดเซียวเล็กน้อย เลือดลมในตัวปั่นป่วน เลือดทะลักออกจากปาก เหงื่อเม็ดเท่าถั่วไหลลงจากหน้าผาก รู้สึกราวว่ามีคนกำลังบีบคอของพวกเขาไว้ ทำให้พวกเขาหายใจไม่ออก
เฟิ่งจิ่วเห็นแล้วก็แอบขบให้เลือดไหลจากมุมปาก จากนั้นรีบประสานมือคารวะอย่างยากลำบาก
“คะ คารวะผู้อาวุโส”
สีหน้าท่าทางของพวกเขาล้วนสะท้อนเข้าสู่สายตาของชายชรา เขายืนอยู่กลางอากาศพลางพินิจมองเด็กหนุ่มสองสามคนเบื้องล่าง เห็นว่าพวกเขามีวรยุทธ์ระดับหลอมแก่นพลังไม่ผิดปกติอะไร แต่ว่าเด็กหนุ่มสวมชุดแดงตรงหน้ากลับทำให้เขาแปลกใจเล็กน้อย ภายใต้อำนาจกดดันของเขา นึกไม่ถึงว่าจะยังรู้จักคารวะกัน
ดังนั้นเขาจึงเก็บแรงกดดัน ถามเสียงเข้มว่า “พวกเจ้าเป็นใคร? ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่?”
อีกฝ่ายเก็บแรงกดดันกลับ ประหนึ่งยกหินก้อนใหญ่ที่กดทับบนอกของพวกเขาออกไป ทำให้พวกเขาถอนหายใจทันควัน แต่ก็ไม่กล้าผ่อนคลายอารมณ์
หลังจากอีกฝ่ายเก็บแรงกดดันกลับไป พวกของต้วนเยี่ยทรุดนั่งบนพื้น สีหน้าขาวซีดเล็กน้อยเหมือนถูกทำให้กลัว ทรุดลงนั่งด้วยร่างกายสั่นเทิ้ม
มีเพียงเฟิ่งจิ่วที่พอค่อยยังชั่วแล้ว ก็ตอบกลับด้วยความเคารพ “เรียนผู้อาวุโส ผู้น้อยเป็นลูกชายตระกูลชั้นสูงที่ม
