งกายและหนังตาที่หนักอึ้งทำให้มันทนไม่ไหวแล้ว กลับมาถึงรังของตนเองก็นอนบนยอดหินและผล็อยหลับไป
ผ่านไปหนึ่งก้านธูป เฟิ่งจิ่วยังมาไม่ถึงแต่หนิงหลางตื่นขึ้นมาก่อน เมื่อเห็นว่าข้างกายตนเองมีไข่สีขาวใบหนึ่งเต็มไปด้วยลวดลายก็สะดุ้งตกใจทันควัน ปิดปากมองไปรอบๆ ตามสัญชาตญาณ
เพียงเห็นว่ารอบข้างกระจายไปด้วยหมอก แต่ท่ามกลางความเลือนรางเหมือนจะเห็นราชาอินทรีตัวใหญ่ยักษ์ที่นอนบนยอดหิน เมื่อเห็นราชาอินทรี หัวใจของเขาคร่ำเครียด คิดว่าตนเองช่างโชคร้ายจริงๆ
มิเช่นนั้นเขากับซ่งหมิงเติมน้ำอยู่ตรงนั้นด้วยกัน ทำไมนกอินทรีถึงไม่จับคนอื่น แต่ดันมาจับเขาเล่า?
เขากลับไม่รู้ว่าเป็นเพราะร่างขาวเจ้าเนื้อของเขา ถึงได้โดนนกอินทรีเพ่งเล็ง แล้วเลือกเขามาเป็นอาหารสำหรับลูกของมันที่จะเกิดมา
เขาขยับไปอย่างเงียบๆ ก่อนจะยื่นมือไปลูบไข่นกอินทรีด้วยใจอยากรู้อยากเห็น พอแตะถึงจะพบว่าไข่ใบนี้มีอุณหภูมิ แม้ไม่ร้อนมากแต่อบอุ่นเสียจนน่าแปลกยิ่ง ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะคลำซ้ำๆ แล้วหยิบขึ้นมาพินิจมอง
เขาเคยเห็นไข่นกอินทรีทั่วไปกลับไม่เคยเห็นไข่ที่เกิดมาจากนกอินทรีระดับสัตว์ร้าย ดูธรรมดาแต่ลวดลายด้านบนไม่เหมือนกันเท่าไร
รู้ว่าตนเองโดนจับมาเป็นอาหารสำหรับอินทรีน้อยที่จะเกิดมา เขาวางใจอย่างอดไม่ได้ ไม่ถูกราชาอินทรีกินเสียเป็นพอ อย่างน้อยๆ ยังมีโอกาสรอดชีวิต อีกอย่างเฟิ่งจิ่วไล่ตามมาต้องตามหาเขาเจอที่นี่แน่ๆ
เขาคิดไปพลางรู้ว่าตนเองจะนั่ง
