กล วันนี้เห็นเขาพาตนเองไปหาที่ตาย เฮ้อ!”
ทุกที่ในป่ากองกำลังและผู้ฝึกตนไร้สำนักต่างล้อมวงพูดคุยกัน หากเรื่องนี้เกิดกับตัวพวกเขา เห็นพวกพ้องของตนเองโดนสัตว์เทวะจับไป พวกเขาจะไปช่วยหรือ? แน่นอนว่าคำตอบคือไม่ เพราะพวกเขาไม่สามารถ ไปก็เปล่าประโยชน์
ถึงเวลานั้นมีแต่จะช่วยใครไม่ได้ ยังพาตนเองไปจบชีวิต เรื่องไม่คุ้มเสี่ยงเช่นนี้ ต่อให้เป็นคนโง่ก็ไม่ทำกันหรอก
กลางอากาศเฟิ่งจิ่วเหยียบขนนกไล่ตามนกอินทรีข้างหน้าไป ความเร็วในการบินของนกอินทรีว่องไวนัก ด้วยเหตุนี้แม้ข้างหลังจะมีมนุษย์ตามมา มันจึงไม่สนใจ
ในสายตาของสัตว์เทวะมนุษย์เป็นเช่นมด แค่ตบไปก็ตาย อ่อนแอเสียจนดูไม่ได้ ด้วยเหตุนี้แน่นอนว่ามันจึงไม่เห็นมนุษย์คนข้างหลังในสายตา
ส่วนเฟิ่งจิ่วเพราะความเร็วการบินของนกอินทรีไวเกินไป อีกอย่างมันบินออกไปก่อนระยะหนึ่งเธอค่อยบินตามมา คิดจะดึงระยะให้ใกล้ขึ้นสักครู่เดียวยังทำไม่ได้เลย โดยเฉพาะตอนนี้นกขายาวสีแดงเลือดที่ปากแหลมยาวฝูงหนึ่งบินออกมาจากในป่า
“ก้า!”
นกพวกนั้นส่งเสียงทำให้เธอสะดุ้งตกใจทันควัน เสียงนั้นคล้ายคลึงอีกาเล็กน้อย และเหมือนคนส่งเสียงกรีดร้อง ในความแหบพร่ามีความเล็กแหลม บาดหูยิ่งนัก
เมื่อเห็นฝูงนกขายาวตีปีกบินมาหา ปากแหลมๆ เหมือนจะพยายามจิกกัดเธอ จึงหยิบกระบี่ยาวออกมาวาดพลังกระบี่หลายสายฟันไปยังนกพวกนั้น
ฝูงนกปากยาวครึ่งหนึ่งโดนเธอฟันกลายเป็นสองซีกตกลงพื้นดิน กรีดร้องเสียงแหลมบาดหูวุ่นวา
