แต่กลับตัดตาข่ายยักษ์สีเงินไม่ขาด ต่อมาร่างกายมีไฟลุก พวกเขาก็ไม่มีเวลาคิดหนี จึงปัดๆ ไฟตามร่างกาย
“สมควรตาย! เจ้าเด็กบ้าไม่รู้จักกลัวตายจากไหนกัน!”
ในกลุ่มผู้ฝึกตนที่หลบออกไปส่วนคน มีสองคนเป็นระดับหลอมแก่นพลังขั้นเริ่มต้น คนหนึ่งเป็นหลอมแก่นพลังขั้นท้ายสุด ยังมีผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานอีกสองคน ยามนี้พวกเขาเห็นว่าคนในตาข่ายเงินกรีดร้องกันระงม ยกอาวุธขึ้นมาอย่างโกรธแค้น อยากจะหนีจากตาข่ายเงินยักษ์ ใครจะรู้ว่าตาข่ายเหมือนหนักเป็นพันชั่ง ไม่มีทางหนีไปได้
ต้วนเยี่ยกับลั่วเฟยหมุนตัวไปโจมตีผู้ฝึกวิชามารเหล่านั้น ในมือทั้งคู่ปล่อยจิตสังหารออกไป ท่วงท่าและฝีมือที่เหี้ยมโหดทำให้คนหวาดผวา สิ่งที่พวกเขาเรียนรู้มาคือวิธีฆ่าคนที่เร็วที่สุด อีกทั้งฝึกวิชามาสองเดือนแล้ว ย่อมไม่กลัวคนพวกนั้นเป็นธรรมดา
แต่เดิมทีกำลังของกลุ่มผู้ฝึกวิชามารก็ทำให้พวกเขากังวล ผู้ฝึกวิชามารระดับหลอมแก่นพลังขั้นสูงสุด หากจะฆ่าพวกเขาก็ยังง่ายดายเหมือนขยี้มดตัวหนึ่ง
………………………………………………….
