งจากหลบหนีการไล่ล่าของงูพิษและผู้ฝึกวิชามารพวกนั้นมา ประสาทสัมผัสที่เฉียบคมกลับรู้สึกได้ถึงความแตกต่างของที่นี่กับสถานที่ก่อนหน้านี้
ในเมื่อไม่ห้ามบิน เธอก็ใช้พาหนะเหาะเหินขึ้นไปได้ ไม่อย่างนั้นลำพังแค่ปีนขึ้นไปคงได้ไม่ถึงครึ่งหน้าผา
เธอตัดสินใจแน่วแน่ โยนขนนกบินแล้วกระโดดขึ้นไปเบาๆ จากนั้นนั่งขนนกบินมาตรงกลางหน้าผาสูง แล้วเด็ดยาทิพย์ที่เติบโตบนหน้าผาออกมาเก็บเข้าห้วงมิติ
เวลานี้ เธอไม่รู้ว่าตนเองหนีไปแล้ว แต่ผู้ฝึกวิชามารกับผู้ฝึกตนพวกนั้นยังโดนงูพิษไล่ตามจนไม่เหลือทางหนี โดยเฉพาะบริเวณที่พวกเขาอยู่ ผู้ฝึกวิชามารเสียคนไปไม่น้อยท่ามกลางการต่อสู้
ส่วนผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังสองสามคนและระดับกำเนิดวิญญาณก็ระวังกันมากขึ้น เมื่อฝูงงูเหล่านั้นล้อมโจมตีเหล่าผู้ฝึกวิชามาร พวกเขาตัดต้นไม้ทำให้ภายในป่าที่มีแมกไม้บดบังปกคลุมปรากฏโพรงใหญ่ทันที แล้วเรียกพลังกระโจนขึ้นไปโดยเร็ว คิดจะขี่กระบี่บินขึ้นไปตามความคิดที่ตั้งมั่นไว้ เพื่อหลีกเลี่ยงงูพิษบนพื้นพวกนั้น ไม่นึกว่าขึ้นมาแล้วถึงจะรู้ว่าละแวกนี้ไม่มีการห้ามบิน
“ขี่กระบี่ออกห่างจากพื้นดินเร็วเข้า!”
หัวหน้าผู้ฝึกวิชามารเห็นคนพวกนั้นขี่กระบี่หนีไป ก็เรียกกระบี่บินออกมาทันใด แล้วร่อนกระบี่หนีจากการปิดล้อมสังหารบนพื้นดิน
ทว่า ภายใต้ความหวาดกลัวรวมถึงการล้อมโจมตีของฝูงงู ความคิดของเหล่าผู้ฝึกวิชามารเบื้องล่างยังตกอยู่ในช่วงเวลาที่ไม่มีทางบินหรือหนีไ
