เชื่อได้ สิ่งของที่มาถึงมือเธอแล้ว อยากจะเก็บกลับไปก็ไม่ง่ายดายปานนั้น นับประสาอะไรกับที่จิตสังหารของพวกเขาชัดเจนเพียงนี้ เธอไม่ใช้แผนสกปรกเสียเดี๋ยวนี้เลยก็ถือว่าดีแล้ว
เมื่อกลุ่มผู้ฝึกวิชามารในพื้นที่ซึ่งมาปล้นทรัพย์สินจากคนอื่นโดยเฉพาะได้ยินเสียงดังกึกก้องในป่า แต่ละคนต่างหยุดลงและมองไปรอบด้าน
“มีการเคลื่อนไหว สำรวจหน่อยซิว่าเป็นทางไหน”
ผู้เป็นหัวหน้ากล่าวสั่ง ส่งสัญญาณมือให้คนใต้อาณัติไปตรวจสอบ เสียงนั้นดังสนั่นอยู่ในป่า พวกเขาตรงนี้ได้ยินแค่รางๆ จึงยืนยันไม่ได้ว่ามาจากทิศทางใด
“ขอรับ” ผู้ฝึกวิชามารสองสามคนใต้อาณัติขานรับ หลังจากพุ่งออกไปไกลหลายจั้งด้วยความรวดเร็วก็หมอบลงบนพื้นทั้งสี่ทิศเพื่อสอดแนมการเคลื่อนไหว ฟังเสียงจากพื้นดินจะชัดเจนกว่าฟังเสียงดังก้องในป่ามาก
ไม่นานนัก พวกเขาก็กลับมารายงานโดยเร็ว “หัวหน้า ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้มีคนวิ่งมาทางนี้ น่าจะมีคนกำลังไล่ฆ่าชิงทรัพย์ แต่เสียงฝีเท้าที่พวกเราได้ยินมีแค่สองสามคน”
“แค่สองสามคน?” ดวงตาของหัวหน้าผู้ฝึกวิชามารแวววาว นัยน์ตาฉายแววละโมบพาดผ่าน “เช่นนั้นพวกเราดักรอพวกเขาระหว่างทาง ฆ่าทิ้งเสีย แล้วเก็บสมบัติมาแบ่งให้พี่น้องทั้งหลาย!”
“ขอรับ!”
ผู้ฝึกวิชามารสามสิบกว่าคนได้ยินก็ขานรับด้วยความตื่นเต้น จากนั้นไปรับหน้ายังทิศทางนั้นภายใต้การนำของหัวหน้า วางแผนจะเข้าปิดล้อมเป้าหมายไว้
ณ จุดที่ห่างจากที่นี่ไม่ไกล ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดวิญญ
