งด้วยจะดีที่สุด ถึงเวลานั้นขอแค่เธออาศัยตอนที่พวกมันไม่สนใจ ขอแค่ให้เธอเข้าไปใกล้ต้นไม้ทรงแจกันได้ ก็ย้ายมันทั้งต้นเข้าไปปลูกในไร่วิญญาณของห้วงมิติได้ทันที แล้วค่อยศึกษาอย่างช้าๆ ว่านั่นเป็นผลไม้วิญญาณอะไร
หลังจากตัดสินใจแน่วแน่ เพื่อที่จะล่อราชางูตัวนั้นออกมา เธออาศัยท้องฟ้าที่ค่อยๆ มืดลงอำพรางตัว เก็บกลิ่นอายรอบกาย และหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับต้นไม้
เธอในมุมมืดเห็นราชางูมองไปรอบด้าน จ้องมองตรงที่เธอยืนก่อนหน้านี้ แล้วสังเกตรอบๆ สักพักหนึ่งถึงค่อยๆ คลายตัวขยับออกไปด้านหน้า
ความเร็วในการเลื้อยของมันไม่สูง หรือบอกได้ว่ายังไม่วางใจที่จะออกห่างจากต้นไม้วิเศษไปเช่นนี้ ด้วยเหตุนี้งูที่นับว่ายาวหนึ่งจั้งกว่าจึงเหยียดตัวขยับออกไปโดยที่ส่วนหางยังเกี่ยวอยู่กับต้นไม้
เพียงแต่ฝูงงูยิ่งออกห่างไปไกลระหว่างสู้กัน ออกไปเป็นระยะไกลกว่าสองจั้งแล้ว หากมันจะเข้าต่อสู้ก็จำต้องออกห่างจากต้นไม้ใหญ่ ด้วยเหตุนี้เอง หลังจากเลื้อยออกไปครึ่งจั้งถึงหนึ่งจั้ง มันจึงหันกลับไปจ้องผลไม้บนต้นที่ยังไม่สุกดี ดวงตาดุร้ายกระหายเลือดคู่นั้นกวาดมองรอบข้างอีกครั้ง แล้วจึงจะพุ่งออกไปทันที
มันว่องไวยิ่งนัก เพียงได้ยินเสียงฟิ้วร่างของมันก็พลันพุ่งออกไป ปากอ้าฉีกไปถึงตำแหน่งหลังหัว ปากที่เดิมทีไม่ใหญ่จึงกว้างจนพอจะกลืนกระต่ายโตเต็มวัยลงไปได้หนึ่งตัว
เมื่อมันพุ่งออกไปขณะจับจ้องงูใหญ่ อ้าปากกัดหัวและกลืนงูใหญ่ลงไปในท้อง เฟิ่งจิ
