ถ้าระหว่างที่ดำเนินงานกันอยู่พบข้อบกพร่องตรงไหนก็ค่อยไปแก้เสริมตรงนั้น ทำให้แผนงานนั้นสมบูรณ์ขึ้นกว่าเดิม”
“จากนั้นก็ไปดำเนินการต่อ”
……
เย่อวี๋หรานอธิบายว่า เมื่อได้ทดลองทำจริงและปรับปรุงแผนงานให้ดีขึ้นไปด้วยเช่นนี้ สุดท้ายเขาไม่เพียงแต่จะเข้าใจว่าเรื่องนี้ต้องทำอย่างไร ขณะเดียวกันก็สามารถทำเรื่องนี้ให้ลุล่วงไปด้วย
ไม่ว่าเรื่องใดก็ตามล้วนไม่ใช่สิ่งที่จะลุล่วงด้วยกำลังของคนเพียงคนเดียว เขาจำเป็นต้องพิจารณาทรัพยากรทั้งหมดที่ตัวเองมี ซึ่งรวมคน เงิน สิ่งของ และอื่น ๆ โดยมีเขาเป็นคนพาทุกคนดำเนินงาน
จูชีบันทึกสิ่งที่เย่อวี๋หรานกล่าวมาอย่างเป็นการเป็นงาน จากนั้นก็ไปเตรียมตารางขั้นตอนดำเนินงานฉบับแรกของเขาซึ่งเป็นฉบับร่าง
เมื่อเขาทำเสร็จแล้ว จูซานก็พาเขาและแผนงานฉบับนั้นไปหารือกับเจ้าหน้าที่และผู้อาวุโส เพื่อดูว่ายังมีอะไรต้องแก้ไขหรือไม่
เจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสทำแผนงานไม่เป็นก็ไม่เป็นไร ขอเพียงเขาเข้าใจแผนงานฉบับนี้ สามารถชี้จุดที่ยังขาดอยู่ได้ก็พอแล้ว
จากนั้นค่อยไปหาคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้าน ใช้เวลาไปหลายวันกว่าจะทำแผนงานที่สามารถนำมาดำเนินงานได้ฉบับแรก
เมื่อได้แผนงานนั้นมา เจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสก็สามารถเรียกประชุมคนทั้งหมู่บ้านได้แล้ว
เจ้าหน้าที่กล่าวว่า “สมกับที่เป็นปัญญาชนจริง ๆ ฉลาดมากปัญญา! ต่อให้พวกข้าคิดกันทั้งชีวิตก็คงทำของแบบนี้ออกมาไม่ได้”
“นั่นน่ะสิ ทั้ง ๆ ที่พวกเราเข้าใจสิ่งที่เ