นไม้ไม่ควรกินคน แต่ต้นไม้พวกนี้กลายเป็นปีศาจไปแล้ว เป็นไปได้มากว่าจะเป็นพืชชนิดเดียวกับดอกไม้กินคน เทียบกับดอกไม้กินคนที่กลืนเข้าไปทั้งตัว ข้าคิดว่าอย่างมากปีศาจต้นไม้แค่ดูดกินเลือดลมเยื่ออ่อนของมนุษย์ ถึงอย่างไรปากของมันก็กลืนคนลงไปไม่ได้”
เอ่ยถึงตรงนี้เฟิ่งจิ่วชำเลืองมองเขา เอ่ยว่า “ในหมู่พวกเรา เจ้าอ้วนขาวดูท่าทางน้ำจะเยอะมาก เจ้าต้องระวังตัว ในนี้ไม่ใช่แค่ต้นไม้ปีศาจกินคน แม้แต่ดอกไม้ยักษ์หรือสัตว์ร้ายเดาว่าคงชอบคนอย่างเจ้า”
หนิงหลางได้ยินคำพูดนี้ก็ขนพองสยองเกล้า กล่าวว่า “เจ้าอย่าทำให้ข้ากลัวสิ”
“ข้าทำให้เจ้ากลัวเสียที่ไหน? ข้าแค่เตือนเจ้า เผื่อเจ้าเห็นยาทิพย์ล้ำค่าอะไรก็กระโจนเข้าไป ต้องรู้ไว้ยาทิพย์บางอย่างข้างๆ จะมีสัตว์ร้ายคุ้มกัน บ้างเป็นงูพิษ บ้างเป็นสัตว์ร้าย และเป็นไปได้ว่าจะเป็นสัตว์มีพิษอื่นๆ สรุปว่าต่อให้เห็นยาทิพย์อะไร ต้องมั่นใจว่าปลอดภัยถึงจะเข้าใกล้ได้”
พวกเขาได้ยินเช่นนี้ก็พยักหน้า ในนั้นลั่วเฟยเอ่ยว่า “หนำซ้ำตามที่ข้ารู้มา ในนี้มีการปล้นกันอยู่ด้วย นอกจากพวกเราจะต้องระวังคนนอก ทุกคนจะพูดได้แค่สามส่วน หากมีผลประโยชน์วางกองตรงหน้าต้องไตร่ตรองให้มาก บนโลกนี้เดิมทีไม่มีอาหารเที่ยงให้เปล่า ยิ่งเป็นเรื่องที่มีผลประโยชน์ก็ยิ่งอันตราย”
เดินไปด้านในประมาณหนึ่งชั่วยาม รอบด้านเงียบเชียบเหมือนมีแค่เสียงของพวกเขา บริเวณรอบๆ คล้ายจะไม่มีสัตว์ร้ายปรากฏตัวหรืออันตรายซ่อนเร้นอ
