ตอนที่ 1055 กำชับสั่งสอน + ตอนที่ 1056 ทางที่ต้องผ่าน
ตอนที่ 1055 กำชับสั่งสอน
ลั่วเฟยได้ยินคำพูดนี้ แล้วเห็นท่าทางของทั้งสามคน ในใจรู้สึกแปลกๆ แม้พวกเขาถูกเฟิ่งจิ่วกำราบ ก็ไม่น่าเป็นเช่นนี้กระมัง? หมายความว่าผ่านไปหนึ่งปีจะไม่อยากจากเขาไป?
แม้เขาสงสัยกลับไม่ถามอะไรอีก แต่ใช้ศอกกระทุ้งหนิงหลางข้างกาย “ขนมที่แม่ข้าเตรียมให้เล่า? เอาออกมาให้ข้ากินซิ!”
หนิงหลางฉีกยิ้มกว้าง “เจ้าไม่ต้องการไม่ใช่หรือ? กินไม่ลงไม่ใช่หรือไร?”
“ตั้งแต่เมื่อคืนถึงตอนนี้ยังไม่ได้กินอะไรเลย หากจัดมื้อใหญ่ให้ข้าก็กินได้ เร็วๆ หน่อย อย่าโอ้เอ้” เขาเอ่ยด้วยความใจร้อน
พวกเขานั่งกินอาหารพลางคุยเล่นด้วยกัน เล่าเรื่องว่าเฟิ่งจิ่วลักพาพวกเขามาอย่างไร ลั่วเฟยฟังเสียจนสบายใจได้ชั่วขณะ แอบคิดว่า ‘ที่แท้ไม่ได้มีแค่เขาเป็นเช่นนี้ พวกเขาก็โดนจัดการมาเช่นกัน’
คิดไปเช่นนี้ความรู้สึกอัดอั้นตันใจก่อนหน้าก็ผ่อนคลายลงไป แล้วพูดคุยหัวเราะกับพวกเขาไปตลอดทาง…
ความเร็วของเรือเหาะว่องไวเป็นที่สุด ทว่าแม้เป็นเช่นนี้ พวกเขายังใช้เวลาเต็มๆ ครึ่งเดือนถึงจะมาถึงป่าที่ต้องผ่านรอบนอกเทือกเขาอเวจี
ช่วงเย็นวันนี้พวกเขาลงมาจากเรือเหาะ หลังจากเฟิ่งจิ่วเก็บเรือเหาะก็เข้าไปยังป่าไม้ผืนนั้นโดยไม่พวกเขาไป แต่บอกพวกเขาว่า “คืนนี้พวกเราจะพักผ่อนตรงนี้ หารือเรื่องเข้าป่ากันเสียหน่อย พวกเจ้าเตรียมกองไฟ ค่อยไปหาล่าสัตว์ใกล้ๆ กลับมาย่างเป็นมื้อเย็น”
เธอก
