หลือบมองฮูหยินรอง ก็มองผู้นำตระกูลซ่ง เรียกนามของเขาแล้วถามว่า “ผู้หญิงคนนี้ เจ้าคิดจะจัดการให้พวกเราอย่างไร?”
ผู้นำตระกูลซ่งลังเล จากนั้นค่อยกล่าวว่า “ท่านพ่อตา ขอท่านให้เวลาข้าสักหน่อย ข้าจะจัดการให้ตระกูลหลิ่วพอใจอย่างแน่นอน”
ถึงอย่างไรนางก็เป็นแม่ของลูกชายอีกสองคน บอกจะฆ่าก็ฆ่าได้เลยจริงๆ หรือ?
“พวกเราจะรอตรงนี้ คอยดูเจ้า หากเจ้าคิดจะประวิงเวลา พวกเราก็ไม่ถือสาที่จะลงมือคร่าชีวิตนางด้วยตัวเอง!” บรรพบุรุษตระกูลหลิ่วกล่าวเสียงเข้ม จากนั้นลงมือโดยพลัน ฝ่ามือลมพุ่งออกไป ภายในฝ่ามือเหมือนมีแรงลมเอ่อทะลัก เวลาต่อมาเมื่อมือของเขายกขึ้น ฮูหยินรองที่หลบอยู่ด้านหลังก็โดนเหวี่ยงออกไปอย่างรุนแรงโดยไร้ซึ่งแรงต่อต้าน
“กรี๊ด!”
“ท่านแม่!”
เสียงกรีดร้องดังขึ้น ยังมีเสียงอุทานและความกังวลของคุณชายสาม เขาเข้าไปประคองนางขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ในใจโกรธเคืองอย่างยิ่ง “ทำไมทำกับท่านแม่ของข้าเช่นนี้? เรื่องพวกนั้นที่พวกท่านว่ามายังไม่ทันได้พิสูจน์ก็คิดจะฆ่าแม่ข้าแล้ว ข้าไม่ยอม!”
เขาปกป้องอยู่ข้างกายนาง มองเหล่าคนตระกูลหลิ่วอย่างขุ่นเคือง
คนตระกูลซ่งเห็นแล้วแววตาสั่นไหวเล็กน้อย ในหมู่คนพวกนั้น บรรพบุรุษตระกูลซ่งมองที่บรรพบุรุษตระกูลหลิ่วข้างๆ กัน แล้วกล่าวว่า “เรื่องนี้ยังต้องสอบสวนอีก ถึงเวลานั้นหากเป็นจริงตามรายงานว่าไว้ พวกเราจะยกนางให้พวกท่าน”
………………………………………………….
