กหัวหน้ากับสองผู้อาวุโสมองหน้ากัน ถึงจะสอบถามว่า “ไม่ทราบว่าภูตหมอมาเยี่ยมกลางดึกด้วยเรื่องอะไรเล่า?”
ดังคำกล่าวว่า ไม่มีธุระคงไม่มา ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นภูตหมอที่ตลอดมาไม่ค่อยแสดงตัว? หากไม่มีธุระมาหาพวกเขา เดาว่าคงไม่มาตลาดมืดหรอก
“ข้าต้องการข้อมูลฮูหยินรองของผู้นำตระกูลซ่ง” เธอแจ้งเจตนาการมาโดยทันที มองพวกเขาอย่างมีเลศนัย “เป็นพวกข้อมูลที่คนนอกตรวจสอบไม่ได้”
ทั้งสามได้ยินคำพูดนี้ก็ตกใจ ฮูหยินรองของผู้นำตระกูลซ่ง? หรือว่าผู้หญิงคนนั้นไปขัดใจภูตหมอ? นึกถึงตรงนี้ทั้งสามมองหน้ากันเล็กน้อย จากนั้นค่อยพยักหน้า
“ในเมื่อภูตหมอเอ่ยปากเช่นนี้ พวกเราจะไม่เก็บซ่อนหรือปิดบังภูตหมอ ทุกที่ที่มีตลาดมืดล้วนจะมีเอกสารและข้อมูลของตระกูลท้องถิ่นกับบุคคลสำคัญไว้ในมือ แทบพูดได้ว่าข้อมูลของบรรพบุรุษสามชั่วอายุคนยังหามาได้ครบ มิเช่นนั้นตลาดมืดเราคงไม่กระจายออกไปในแต่ละพื้นที่กลายเป็นขอบเขตกลุ่มอำนาจที่ใหญ่เพียงนี้”
หัวหน้ายิ้มๆ เอ่ยว่า “แน่นอนว่าจะเปิดเผยเอกสารและข้อมูลเชิงลึกออกไปไม่ได้ แต่สำหรับคนกันเองภายในก็ไม่เป็นไร”
เขาลุกขึ้นและบอกเฟิ่งจิ่วว่า “ภูตหมอโปรดนั่งรอสักครู่ ข้าจะไปนำมา” กล่าวจบ หลังจากคารวะเฟิ่งจิ่วก็หมุนตัวเดินออกไป
“ภูตหมอ ไม่ทราบว่าฮูหยินรองตระกูลซ่งขัดใจอะไรท่าน?” สองผู้อาวุโสถามไถ่
เฟิ่งจิ่วเห็นเช่นนี้ก็เล่าเรื่องราวโดยคร่าวๆ
“ที่แท้เป็นเช่นนี้” สองคนพยักหน้า บอกว่า “ฮูหยินรองตระ
