ียงร้องเจ็บปวดของผู้ฝึกตนคนนั้นเพิ่งเปล่งไปก็หยุดลงกะทันหัน เหมือนเสียงจุกในลำคอเปล่งออกมาไม่ได้ เพียงรู้สึกว่ามีเข็มฝังเข้าร่างกาย ทันใดนั้นร่างกายก็ล้มลงไปอย่างไร้เรี่ยวแรง
ภาพที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิดทำให้คนชุดดำอีกคนที่อุ้มอสูรน้อยไว้ตกใจ ขณะกำลังเตรียมจะถอยไปอย่างรวดเร็ว อสูรน้อยไร้กำลังต่อสู้ที่ถูกอุ้มไว้ในอ้อมแขนพลันคำรามเบาๆ ประกายแสงบนร่างวาววับ สัตว์เลี้ยงตัวเล็กๆ กลายเป็นสัตว์เทวะที่ทรงพลังรูปร่างใหญ่โต เหยียบอุ้งเท้าลงกดผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังที่ตกตะลึงไว้เบื้องล่างไม่มีทางขยับเขยื้อน
“อั่ก! เจ้า…”
ผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังที่โดนอสูรกลืนเมฆาที่คืนสู่ร่างเดิมกดไว้บนพื้นสูดลมหายใจ เมื่อมองเฟิ่งจิ่วกับสัตว์เทวะตนนั้นพลางร้องอุทานอย่างตกใจ ขระเดียวกันเสียงยังหยุดลง หลังจากการเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นปุบปับก็กลับสู่ความสงบ ราวกับการเคลื่อนไหวเมื่อครู่เป็นภาพลวงตา
ในมือเฟิ่งจิ่วถือเข็มเล่มนั้น จุดโคมไฟในห้อง ก่อนจะมองประกายสีดำสนิทที่ปรากฏบนเข็ม ในดวงตาฉายแววเย็นเยียบ
………………………………………………….
