อาใจ ในใจก็ตกใจทันควัน สองขาอ่อนแรง เช็ดเหงื่อที่ไหลตรงหน้าผากพลางแอบมองหนุ่มน้อยชุดแดง คาดเดาสถานะของเขา
คุณชายเฟิ่งอะไรกัน? หัวหน้าแม้พบพวกผู้นำตระกูลต่างๆ ในเมืองยังไม่มีท่าทางและน้ำเสียงดีเพียงนี้ ทำไมเจอเด็กหนุ่มคนนี้ถึงกลายเป็นเช่นนี้? เขาเป็นใครกันแน่?
นึกถึงว่าก่อนหน้านี้เกือบจะปะทะกัน เขาก้มหน้าเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้ ถอยออกไปเงียบๆ ไม่กล้าปรากฏตัวต่อหน้าเขาอีก เผื่อเขาเอ่ยถึงเรื่องเมื่อครู่ตนเองจะได้ไม่มีปัญหา
เธอเห็นหัวหน้าที่นี่จำตนเองได้ก็ไม่รู้สึกแปลก ตลาดมืดทางนั้นเคยบอก ว่าภาพเหมือนของเธอส่งงต่อกันไปในมือหัวหน้าแต่ละกลุ่มอำนาจรวมถึงตระกูลแล้ว สำหรับเธอ คนทั่วไปจะจำไม่ได้ แต่หัวหน้าพวกนั้นต้องมีภาพเหมือนในมือแน่นอน
นึกถึงว่าคนพวกนี้เก็บภาพเหมือนของเธอไว้ ในใจก็ทอดถอนใจ รู้สึกแปลกๆ มีความรู้สึกพิลึกเหมือนถูกออกหมายนำจับ
“ข้าผ่านทางมาที่นี่ พอดีเจอเรื่องนิดหน่อย ต้องรบกวนหัวหน้าหลินจริงๆ” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนิบๆ ขณะเดียวกันยังพินิจมองคนตรงตำแหน่งที่นั่งอาวุโสอย่างไม่ทิ้งร่องรอย
เขาได้ยินก็แปลกใจเล็กน้อย ไม่นึกว่าจะมีเรื่องจริงๆ? ถึงอย่างไรเขารู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างภูตหมอกับตลาดมืดนั้นไม่ธรรมดา ในเมืองนี้มีตลาดย่อยของตลาดมืดอยู่ นึกว่าต่อให้มีเรื่องอะไรคงไปหาตลาดมืด ไม่นึกว่าจะมีอะไรต้องการให้เขาช่วยจริงๆ
ทันใดนั้นเขาก็ระรื่นในใจ ถามว่า “ไม่ทราบว่าเป็นเรื่องอะไร? คุณชา
